افق

فرهادی که بی اعتنا به فجر و مخاطبان این جشنواره ملی، فیلمش را برای عرضه به جشنواره کن نگه داشته بود نتوانست نامش را در میان فهرست فیلمهای این جشنواره ببیند تا شاید افسوسی هم برایش پیش آید که چرا فیلمش را از فرصت حضور در جشنواره فجر که می توانست فضایی برای اکران مطلوب داخلی آن فراهم کند محروم کرد.

“فروشنده” فرهادی به کن راه نیافته و هیچ فیلم ایرانی دیگری در بخش اصلی که آثارش برای نخل طلا رقابت می کنند وجود ندارد اما بجایش سومین فیلم بلند بهنام بهزادی با عنوان “وارونگی” در بخش “نوعی نگاه” حاضر است.

حضور علی مصفا به عنوان یکی از بازیگران اصلی “وارونگی” شاید مهمترین دلیل توجه جشنواره کن به “وارونگی” باشد. به هر حال مصفا طی سالهای گذشته به عنوان چهره ای متعلق به سینمای موسوم به ‌روشنفکرانه ایران در کشورهای اروپایی شناخته شده است و همین می تواند عامل مهمی باشد در جلب “وارونگی” به جشنواره کن.

 *رقابت ایران با نمایندگان صهیونیستی؟

حضور “وارونگی” اما مواجه شده است با حضور دو فیلم از رژیم صهیونیستی در بخش “نوعی نگاه”!

عجیب است در حالی که از میان 17 فیلم حاضر در “نوعی نگاه” اغلب کشورها به جز فرانسه به عنوان کشور برگزارکننده جشنواره و آمریکا شاید بخاطر تأثیرپذیری بی قید و شرط از هالیوود، فقط یک نماینده دارند، رژیم اشغالگر قدس با دو فیلم در این بخش حاضر است.

“ماها هاج” و “اران کالیرین” دو کارگردانی هستند که با فیلمهای “امور شخصی” و “ماورای کوهها و تپه ها” نمایندگان رژیم نامشروع صهیونیستی در بخش نوعی نگاه جشنواره کن هستند.

 *ریشه‌های سیاسی دخیل در انتخاب این دو فیلمساز

اگر همه چیز را برحسب اتفاق و تصادف بدانیم قطعا حضور “وارونگی” در کنار دو فیلم صهیونیستی در جشنواره ای چون کن که ثأثیرپذیری رسانه ای بالایی دارد و حتی دبیر بین‌الملل فجر-بدون ارائه سند- در توجیه کیفیت بالای جشنواره تحت امرش، “نه” گفتن یک فیلمساز روس به جشنواره کن را شاهد مثال می آورد می تواند امری کاملا اتفاقی باشد اما وقتی دقت می کنیم در این امر که هیچ کدام از نمایندگان رژیم صهیونیستی که برای حضور در این فستیوال انتخاب شده اند، چنان که باید فیلمسازان شناخته شده ای نیستند قطعا رگه های سیاسی این تصمیم را بیشتر درک خواهیم کرد.

“ماها هاج” و “اران کالیرین” دو نماینده رژیم صهیونیستی هیچ کدام درمنطقه فیلمسازان متعارفی نیستند. البته در این بین “اِران کالیرین” اندکی شناخته‌شده‌تر است؛ آن هم فقط به خاطر رونمایی فیلم دومش “تبادل”(2012) در جشنواره  ونیز.

جالب است که این کارگردان حدودا 9 سال قبل فیلمی ساخته بود به نام “ملاقات باند”(2007) که این فیلم به عنوان نماینده رژیم صهیونیستی به اسکار معرفی شده اما بخاطر آن که بیشتر از نیمی از دیالوگهای آن انگلیسی بود، حائز شرکت در بخش بهترین فیلم غیرانگلیسی زبان شناخته نشد و بجایش فیلمی دیگر به نام “بیوفورت” به اسکار معرفی شد که البته این فیلم جزو 5 نامزد نهایی اسکار غیرانگلیسی زبان جای گرفت!

چرایی اینکه نماینده ای از ایران در بخشی قرار داده شده که دو فیلم صهیونیستی با دو کارگردان کم‌نام و نشان قرار دارند نمی تواند ریشه های سیاسی نداشته باشد. قطعا با رونمایی این فیلمها در “نوعی نگاه” کن و البته تقدیرهای اختتامیه بیشتر می توان در این باره سخن گفت.

فرهادی که بی اعتنا به فجر و مخاطبان این جشنواره ملی، فیلمش را برای عرضه به جشنواره کن نگه داشته بود نتوانست نامش را در میان فهرست فیلمهای این جشنواره ببیند تا شاید افسوسی هم برایش پیش آید که چرا فیلمش را از فرصت حضور در جشنواره فجر که می توانست فضایی برای اکران مطلوب داخلی آن فراهم کند محروم کرد.

“فروشنده” فرهادی به کن راه نیافته و هیچ فیلم ایرانی دیگری در بخش اصلی که آثارش برای نخل طلا رقابت می کنند وجود ندارد اما بجایش سومین فیلم بلند بهنام بهزادی با عنوان “وارونگی” در بخش “نوعی نگاه” حاضر است.

حضور علی مصفا به عنوان یکی از بازیگران اصلی “وارونگی” شاید مهمترین دلیل توجه جشنواره کن به “وارونگی” باشد. به هر حال مصفا طی سالهای گذشته به عنوان چهره ای متعلق به سینمای موسوم به ‌روشنفکرانه ایران در کشورهای اروپایی شناخته شده است و همین می تواند عامل مهمی باشد در جلب “وارونگی” به جشنواره کن.

 *رقابت ایران با نمایندگان صهیونیستی؟

حضور “وارونگی” اما مواجه شده است با حضور دو فیلم از رژیم صهیونیستی در بخش “نوعی نگاه”!

عجیب است در حالی که از میان 17 فیلم حاضر در “نوعی نگاه” اغلب کشورها به جز فرانسه به عنوان کشور برگزارکننده جشنواره و آمریکا شاید بخاطر تأثیرپذیری بی قید و شرط از هالیوود، فقط یک نماینده دارند، رژیم اشغالگر قدس با دو فیلم در این بخش حاضر است.

“ماها هاج” و “اران کالیرین” دو کارگردانی هستند که با فیلمهای “امور شخصی” و “ماورای کوهها و تپه ها” نمایندگان رژیم نامشروع صهیونیستی در بخش نوعی نگاه جشنواره کن هستند.

 *ریشه‌های سیاسی دخیل در انتخاب این دو فیلمساز

اگر همه چیز را برحسب اتفاق و تصادف بدانیم قطعا حضور “وارونگی” در کنار دو فیلم صهیونیستی در جشنواره ای چون کن که ثأثیرپذیری رسانه ای بالایی دارد و حتی دبیر بین‌الملل فجر-بدون ارائه سند- در توجیه کیفیت بالای جشنواره تحت امرش، “نه” گفتن یک فیلمساز روس به جشنواره کن را شاهد مثال می آورد می تواند امری کاملا اتفاقی باشد اما وقتی دقت می کنیم در این امر که هیچ کدام از نمایندگان رژیم صهیونیستی که برای حضور در این فستیوال انتخاب شده اند، چنان که باید فیلمسازان شناخته شده ای نیستند قطعا رگه های سیاسی این تصمیم را بیشتر درک خواهیم کرد.

“ماها هاج” و “اران کالیرین” دو نماینده رژیم صهیونیستی هیچ کدام درمنطقه فیلمسازان متعارفی نیستند. البته در این بین “اِران کالیرین” اندکی شناخته‌شده‌تر است؛ آن هم فقط به خاطر رونمایی فیلم دومش “تبادل”(2012) در جشنواره  ونیز.

جالب است که این کارگردان حدودا 9 سال قبل فیلمی ساخته بود به نام “ملاقات باند”(2007) که این فیلم به عنوان نماینده رژیم صهیونیستی به اسکار معرفی شده اما بخاطر آن که بیشتر از نیمی از دیالوگهای آن انگلیسی بود، حائز شرکت در بخش بهترین فیلم غیرانگلیسی زبان شناخته نشد و بجایش فیلمی دیگر به نام “بیوفورت” به اسکار معرفی شد که البته این فیلم جزو 5 نامزد نهایی اسکار غیرانگلیسی زبان جای گرفت!

چرایی اینکه نماینده ای از ایران در بخشی قرار داده شده که دو فیلم صهیونیستی با دو کارگردان کم‌نام و نشان قرار دارند نمی تواند ریشه های سیاسی نداشته باشد. قطعا با رونمایی این فیلمها در “نوعی نگاه” کن و البته تقدیرهای اختتامیه بیشتر می توان در این باره سخن گفت.

با حضور مأموران در محل اعلام خبر مشخص شد فردی به نام داریوش 39 ساله که از اهالی استان ایلام و در این پاساژ کارگر باربری است، ماده‌ای شبیه به اسید بر روی بدن مدیر پاساژ ریخته است و با توجه به اینکه در محل وقوع حادثه حضور داشت توسط مأموران بازداشت شد.

در تحقیقات اولیه، شاکی این پرونده که 43 سال سن داشت، در اظهاراتش به مأموران گفت: داخل مغازه نشسته بودم که ناگهان داریوش شیشه مغازه را شکست، وارد مغازه شد و یک ظرف پلاستیکی کوچک که حاوی اسید بود را به سمت من پاشید و از ناحیه صورت، چشم چپ و سایر قسمت‌های بدنم دچار صدمه شدید شدم؛ داریوش اعتیاد شدید به ماده مخدر شیشه داشت که کسبه پاساژ از من خواستند اجازه کار به او را در پاساژ ندهم؛ وی سر این موضوع قبلاً نیز با من درگیر شده است.

پس از دستگیری داریوش، روز گذشته وی برای ارائه توضیحات به دادسرای امور جنایی تهران منتقل شد و در اظهاراتش به سعید احمد بیگی؛ بازپرس امور جنایی تهران مدعی شد: مدیر پاساژ زیر پوستم ماده‌ای روغنی تزریق کرده که این ماده در تمام بدنم دور می‌زند؛ تمامی حرف‌های من از طریق این ماده شنود و حرکاتم نیز کنترل می‌شود؛ زمانی که شاکی حرفی می‌زند یا فحشی می‌دهد مدام در گوشم این حرف تکرار می‌شود و حدود سه سال است که این قضیه ادامه دارد؛ این اتفاق باعث شده که نتوانم بخوابم و به همین علت دست به این اقدام زدم؛ مایعی که من روی مدیر پاساژ ریختم جوهر نمک بود و از اسید استفاده نکردم.

پس از اظهارات داریوش، وی به دستور سعید احمد بیگی؛ بازپرس امور جنایی تهران بازداشت شد و چون به نظر می‌رسید از نظر روانی بیمار باشد برای بررسی وضعیت روانی به پزشکی قانونی اعزام شد؛ همچنین در خصوص وضعیت شغلی، اخلاقی متهم و سایر موضوعات دستور تحقیقات صادر شد؛ با توجه به اینکه شاکی پرونده نیز در دادسرا حاضر نبود از طریق اداره آگاهی وی به پزشکی قانونی معرفی شد.

با حضور مأموران در محل اعلام خبر مشخص شد فردی به نام داریوش 39 ساله که از اهالی استان ایلام و در این پاساژ کارگر باربری است، ماده‌ای شبیه به اسید بر روی بدن مدیر پاساژ ریخته است و با توجه به اینکه در محل وقوع حادثه حضور داشت توسط مأموران بازداشت شد.

در تحقیقات اولیه، شاکی این پرونده که 43 سال سن داشت، در اظهاراتش به مأموران گفت: داخل مغازه نشسته بودم که ناگهان داریوش شیشه مغازه را شکست، وارد مغازه شد و یک ظرف پلاستیکی کوچک که حاوی اسید بود را به سمت من پاشید و از ناحیه صورت، چشم چپ و سایر قسمت‌های بدنم دچار صدمه شدید شدم؛ داریوش اعتیاد شدید به ماده مخدر شیشه داشت که کسبه پاساژ از من خواستند اجازه کار به او را در پاساژ ندهم؛ وی سر این موضوع قبلاً نیز با من درگیر شده است.

پس از دستگیری داریوش، روز گذشته وی برای ارائه توضیحات به دادسرای امور جنایی تهران منتقل شد و در اظهاراتش به سعید احمد بیگی؛ بازپرس امور جنایی تهران مدعی شد: مدیر پاساژ زیر پوستم ماده‌ای روغنی تزریق کرده که این ماده در تمام بدنم دور می‌زند؛ تمامی حرف‌های من از طریق این ماده شنود و حرکاتم نیز کنترل می‌شود؛ زمانی که شاکی حرفی می‌زند یا فحشی می‌دهد مدام در گوشم این حرف تکرار می‌شود و حدود سه سال است که این قضیه ادامه دارد؛ این اتفاق باعث شده که نتوانم بخوابم و به همین علت دست به این اقدام زدم؛ مایعی که من روی مدیر پاساژ ریختم جوهر نمک بود و از اسید استفاده نکردم.

پس از اظهارات داریوش، وی به دستور سعید احمد بیگی؛ بازپرس امور جنایی تهران بازداشت شد و چون به نظر می‌رسید از نظر روانی بیمار باشد برای بررسی وضعیت روانی به پزشکی قانونی اعزام شد؛ همچنین در خصوص وضعیت شغلی، اخلاقی متهم و سایر موضوعات دستور تحقیقات صادر شد؛ با توجه به اینکه شاکی پرونده نیز در دادسرا حاضر نبود از طریق اداره آگاهی وی به پزشکی قانونی معرفی شد.