افق

«منتظری» و «نهضت‌آزادی» دو مساله مهم دهه شصت بودند که ضدیتشان با امام و انقلاب باعث شد جناح چپ خط امام، از پیشتازان مبارزه با آنها باشد. این دوجریان فارغ از کوه اختلافاتِ مواضعشان با امام و انقلاب، یکی مدعی «جعلی بودن نامه 6فروردین 68 امام برای عزل آیت‌الله منتظری» و دیگری مدعی «جعلی بودن نامه 30بهمن 66 امام درباره نهضت آزادی» هستند.

ادعاهای متفاوتی که به تهمت مشترک «کانالیزه‌بودن امام» منتهی می‌شود. به همین خاطر بود چپهای خط‌ ‌امامی بیشترین و قاطع‌ترین مواضع را علیه این دو جریان دارند.

اما استحاله چپهای خط امامی در دهه هفتاد باعث شد در دهه هشتاد و نود؛ به قول تیتر معروف شماره اخیرِ نشریه «سازندگی»، «تقدم استراتژی بر ایدئولوژی» را در پیش بگیرند و در برابر دشمن مشترکی به نام انقلاب؛ کنار «آیت‌الله منتظری» و «نهضت آزادی» قرار بگیرند. در همین راستا در این دو دهه دیگر از موضعگیری خط‌ امامی ها  علیه این دو جریان تقریبا خبری نیست.

در دو دهه اخیر، چرخش سیاسی‌کارانه‌ی مواضع اصلاح‌طلبان مدعی خط امام درباره «نهضت‌آزادی» و «منتظری»، دم خروسی بوده که هرچند وقت یک‌بار بیرون زده است. از بررسی تنها چند دقیقه اولیه ای که خبر فوت ابراهیم یزدی منتشر شد و از جمله‌بندی خبرهای رسانه‌های اصلا‌ح‌طلب و ادبیات امثال تاج‌زاده که یزدی را از شریفترین سیاستمداران ایران خوانده و تلاش کانال سایت جماران برای ایفای نقش به عنوان روابط عمومی نهضت آزادی، خیلی چیزها معلوم است.

این چند روز پیش رو تا دفن پیکر ابراهیم یزدی و مراسم ختمش هم یکی از آن مقاطع است. دقت در مواضع تمجیدگرانه و غلوآمیز اصلاح‌طلبان از یزدی-که نه از حب او، بلکه از بغض انقلاب است- به خوبی خط التقاط را معلوم و دست مدعیانِ ناصادق خط امام را رو می‌کند.

خوش بُود گر محکِ تجربه آید به میان  تا سیَه‌روی شود هرکه در او غش باشد

«منتظری» و «نهضت‌آزادی» دو مساله مهم دهه شصت بودند که ضدیتشان با امام و انقلاب باعث شد جناح چپ خط امام، از پیشتازان مبارزه با آنها باشد. این دوجریان فارغ از کوه اختلافاتِ مواضعشان با امام و انقلاب، یکی مدعی «جعلی بودن نامه 6فروردین 68 امام برای عزل آیت‌الله منتظری» و دیگری مدعی «جعلی بودن نامه 30بهمن 66 امام درباره نهضت آزادی» هستند.

ادعاهای متفاوتی که به تهمت مشترک «کانالیزه‌بودن امام» منتهی می‌شود. به همین خاطر بود چپهای خط‌ ‌امامی بیشترین و قاطع‌ترین مواضع را علیه این دو جریان دارند.

اما استحاله چپهای خط امامی در دهه هفتاد باعث شد در دهه هشتاد و نود؛ به قول تیتر معروف شماره اخیرِ نشریه «سازندگی»، «تقدم استراتژی بر ایدئولوژی» را در پیش بگیرند و در برابر دشمن مشترکی به نام انقلاب؛ کنار «آیت‌الله منتظری» و «نهضت آزادی» قرار بگیرند. در همین راستا در این دو دهه دیگر از موضعگیری خط‌ امامی ها  علیه این دو جریان تقریبا خبری نیست.

در دو دهه اخیر، چرخش سیاسی‌کارانه‌ی مواضع اصلاح‌طلبان مدعی خط امام درباره «نهضت‌آزادی» و «منتظری»، دم خروسی بوده که هرچند وقت یک‌بار بیرون زده است. از بررسی تنها چند دقیقه اولیه ای که خبر فوت ابراهیم یزدی منتشر شد و از جمله‌بندی خبرهای رسانه‌های اصلا‌ح‌طلب و ادبیات امثال تاج‌زاده که یزدی را از شریفترین سیاستمداران ایران خوانده و تلاش کانال سایت جماران برای ایفای نقش به عنوان روابط عمومی نهضت آزادی، خیلی چیزها معلوم است.

این چند روز پیش رو تا دفن پیکر ابراهیم یزدی و مراسم ختمش هم یکی از آن مقاطع است. دقت در مواضع تمجیدگرانه و غلوآمیز اصلاح‌طلبان از یزدی-که نه از حب او، بلکه از بغض انقلاب است- به خوبی خط التقاط را معلوم و دست مدعیانِ ناصادق خط امام را رو می‌کند.

خوش بُود گر محکِ تجربه آید به میان  تا سیَه‌روی شود هرکه در او غش باشد

در اینجا ۱۰ مشکل سلامتی که با مصرف منظم این میوه برطرف می شود، بیشتر معرفی شده است:

*مدیریت آرتریت: یکی از معروف ترین موارد استفاده از آناناس توانایی این میوه در کاهش التهاب مفاصل و عضلات به ویژه در کسانی است که از آرتروز رنج می برند.

آناناس حاوی آنزیم پروتئولیتیک است که خواص ضد التهابی جدی دارد.

*تقویت سیستم ایمنی بدن: تنها یک وعده آناناس بیش از ۱۳۰ درصد از میزان نیاز روزانه به ویتامین ث را تامین می کند؛ ویتامینی که با کاهش خطر ابتلا به بیماری ها و تقویت سیستم ایمنی بدن مرتبط است و آنهم با تحریک فعالیت گلبولهای سفید خون و خنثی کردن اثرات رادیکال های آزاد در بدن.

*حفظ سلامت بافت و سلول: یکی از مزایای پنهان ویتامین ث، نقش اساسی آن در ایجاد کلاژن است و مصرف آن به بهبود سلامت پوست کمک میکند.

محتوای ویتامین ث به بهبود سریع زخم ها، صدمات، عفونت ها و بیماری ها کمک می کند.

*پیشگیری از سرطان: علاوه بر پتانسیل آنتی اکسیدانی ویتامین ث در مبارزه با سرطان، آناناس حاوی ویتامین های آ، بتاکاروتن، بروملائین و ترکیبات مختلف فلاونوئیدها و سطوح بالای منگنز برای جلوگیری از سرطان های دهان، گلو و سینه است.

*بهبود مشکلات گوارشی: آناناس منبع غنی از فیبرهای محلول و نامحلول برای درمان مشکلاتی از جمله یبوست، اسهال، سندرم روده تحریک پذیر است.

مصرف آناناس منجر به بهبود فرایند هضم می شود.

*حفظ سلامت استخوان ها: اگرچه آناناس حاوی مقادیر بالای کلسیم نیست اما منبع غنی از منگنز محسوب می شود؛ ماده معدنی که برای حفظ سلامت استخوان ها ضروری است.

مصرف یک وعده آناناس بیش از ۷۰ درصد نیاز روزانه شما به منگنز را تامین می کند.

*حفظ بهداشت دهان و دندان: این میوه گرمسیری یکی از بهترین راه حل ها برای تقویت بهداشت دهان و دندان است.

خواص قابض آناناس به تقویت لثه ها کمک کرده و همچنین از ابتلا به سرطان دهان جلوگیری می کند.

*کاهش فشار خون: آناناس منبع ارزشمندی از مواد معدنی از جمله پتاسیم است.

کمبود پتاسیم منجر به طیف گسترده ای از خطرات سلامتی از جمله افزایش فشار خون و استرس عروق خونی می شود.

مبتلایان به فشار خون بالا می‌ توانند در یک روز و در دو نوبت صبح و شب، دو تا سه اسلایس آناناس میل کنند.

خطر بالا رفتن فشار خون در افرادی که هر روز آناناس مصرف می‌کنند، تا ۲۰ درصد کاهش می ‌یابد.

*بهبود گردش خون: یکی دیگر از مزایای آناناس برای سلامتی بدن، بهبود گردش خون و کاهش فشار خون است.

آناناس سرشار از مس است که برای تشکیل سلول های قرمز خون بسیار لازم است.

خوردن روزانه آناناس معمولا برای کسانی که عمل جراحی انجام داده و طی عمل، خون از دست داده‌اند، تجویز می‌شود

در اینجا ۱۰ مشکل سلامتی که با مصرف منظم این میوه برطرف می شود، بیشتر معرفی شده است:

*مدیریت آرتریت: یکی از معروف ترین موارد استفاده از آناناس توانایی این میوه در کاهش التهاب مفاصل و عضلات به ویژه در کسانی است که از آرتروز رنج می برند.

آناناس حاوی آنزیم پروتئولیتیک است که خواص ضد التهابی جدی دارد.

*تقویت سیستم ایمنی بدن: تنها یک وعده آناناس بیش از ۱۳۰ درصد از میزان نیاز روزانه به ویتامین ث را تامین می کند؛ ویتامینی که با کاهش خطر ابتلا به بیماری ها و تقویت سیستم ایمنی بدن مرتبط است و آنهم با تحریک فعالیت گلبولهای سفید خون و خنثی کردن اثرات رادیکال های آزاد در بدن.

*حفظ سلامت بافت و سلول: یکی از مزایای پنهان ویتامین ث، نقش اساسی آن در ایجاد کلاژن است و مصرف آن به بهبود سلامت پوست کمک میکند.

محتوای ویتامین ث به بهبود سریع زخم ها، صدمات، عفونت ها و بیماری ها کمک می کند.

*پیشگیری از سرطان: علاوه بر پتانسیل آنتی اکسیدانی ویتامین ث در مبارزه با سرطان، آناناس حاوی ویتامین های آ، بتاکاروتن، بروملائین و ترکیبات مختلف فلاونوئیدها و سطوح بالای منگنز برای جلوگیری از سرطان های دهان، گلو و سینه است.

*بهبود مشکلات گوارشی: آناناس منبع غنی از فیبرهای محلول و نامحلول برای درمان مشکلاتی از جمله یبوست، اسهال، سندرم روده تحریک پذیر است.

مصرف آناناس منجر به بهبود فرایند هضم می شود.

*حفظ سلامت استخوان ها: اگرچه آناناس حاوی مقادیر بالای کلسیم نیست اما منبع غنی از منگنز محسوب می شود؛ ماده معدنی که برای حفظ سلامت استخوان ها ضروری است.

مصرف یک وعده آناناس بیش از ۷۰ درصد نیاز روزانه شما به منگنز را تامین می کند.

*حفظ بهداشت دهان و دندان: این میوه گرمسیری یکی از بهترین راه حل ها برای تقویت بهداشت دهان و دندان است.

خواص قابض آناناس به تقویت لثه ها کمک کرده و همچنین از ابتلا به سرطان دهان جلوگیری می کند.

*کاهش فشار خون: آناناس منبع ارزشمندی از مواد معدنی از جمله پتاسیم است.

کمبود پتاسیم منجر به طیف گسترده ای از خطرات سلامتی از جمله افزایش فشار خون و استرس عروق خونی می شود.

مبتلایان به فشار خون بالا می‌ توانند در یک روز و در دو نوبت صبح و شب، دو تا سه اسلایس آناناس میل کنند.

خطر بالا رفتن فشار خون در افرادی که هر روز آناناس مصرف می‌کنند، تا ۲۰ درصد کاهش می ‌یابد.

*بهبود گردش خون: یکی دیگر از مزایای آناناس برای سلامتی بدن، بهبود گردش خون و کاهش فشار خون است.

آناناس سرشار از مس است که برای تشکیل سلول های قرمز خون بسیار لازم است.

خوردن روزانه آناناس معمولا برای کسانی که عمل جراحی انجام داده و طی عمل، خون از دست داده‌اند، تجویز می‌شود

فيلم سينمايي به وقت شام در حالي ثلث پاياني فيلمبرداري‌اش را طي مي‌كند كه خبرها درباره اين اثر سينمايي حاكي است تنها دو بازيگر ايراني در آن به ايفاي نقش مي‌پردازند و باقي بازيگران اين اثر خارجي و از مليت‌هاي ديگر هستند. حاتمي‌كيا در به وقت شام كه اثري پركاراكتر به نظر مي‌رسد اغلب از بازيگران خارجي سود برده است؛ بازيگراني كه گفته مي‌شود تعداد آنها به بيش از 100نفر مي‌رسد و علاوه بر بازيگران عرب تعدادي نيز ايفاگر نقش‌هايي از مليت‌هاي اروپايي هستند. همين موضوع احتمال اينكه بخش‌هاي قابل توجهي از فيلم با زيرنويس در جشنواره فجر به نمايش دربيايد را زياد مي‌كند.

وقتي ابراهيم دلش اينجا نبود

ابراهيم حاتمي‌كيا 1/5 سال پيش كه مترصد ساخت فيلمي درباره مدافعان حرم و مقابله آنان با تكفيري‌هاي مورد حمايت اسرائيل و امريكا در منطقه بود، تقريباً 35 روز به سوريه رفت و در آنجا از نزديك به تحقيق و پژوهش براي نوشتن فيلمنامه‌اش پرداخت؛ موضوعي كه البته خبري نشد ولي از تصاويري كه اين فيلمساز انقلابي را در ميان خرابي‌هاي دمشق نشان مي‌داد و نيز سخنان زمان جشنواره‌اش كه مشخص مي‌كرد دلش جاي ديگري است، مي‌شد فهميد كه قرار است موضوع فيلم بعدي او دقيقا چه چيزي باشد.

1/5 سال پيش از آنكه ترجيع‌بند جملات ابراهيم حاتمي‌كيا در جشنواره فجر سوريه و مقاومت باشد و حرف‌هايش همان جماعت عافيت‌طلب هميشگي را برآشفته كند هنوز داعش در پارلمان ايران دست به عمليات آدم‌كشانه‌اش نزده بود و هنوز چشمان نافذ و تصوير عاشورايي محسن حججي، حجتي براي جامعه آسوده‌خاطر ايران نشده بود.

آن زمان كه حاتمي‌كيا در جريان برگزاري جشنواره فيلم فجر و در حاشيه نشست خبري فيلم باديگارد بارها از مقاومت در سوريه سخن مي‌گفت، هنوز موضوع مدافعان حرم و شرايط و الزامات حضور ايران در نبرد با تكفيري‌ها در رسانه‌هاي كشور به اندازه امروز جاي خود را باز نكرده بود و در ميان ضعف رسانه‌هاي داخلي خيلي‌ها متوجه ابعاد خطري كه از ناحيه تكفيري‌ها كشور را تهديد مي‌كرد، نبودند.

همين بي‌خبري و غفلت در داخل سبب شده بود وقتي حاتمي‌كيا موضوع سوريه را بارها و بارها در مصاحبه‌هايش مطرح كند عده‌اي از همان قماش خوش‌خيال راحت‌طلب به او خرده بگيرند و حتي يكي از آنها قلم به دست بگيرد و گستاخانه بنويسد: اگر واقعاً دوست داري به سوريه بروي چرا زودتر نمي‌روي و شهيد نمي‌شوي!

 
حاتمي‌كيا اتفاقاً همان روزها به سوريه رفت و عكس‌هايش در كوچه‌هاي جنگ‌زده دمشق هم رسانه‌اي شد. معلوم بود كه او صرفاً براي زيارت يا سياحت به سوريه نرفته است، به خصوص كه حرم حضرت زينب(س) در طول جنگ با تكفيري‌ها هيچ‌وقت جاي امني نبوده است.

آنها كه حاتمي‌كيا را خوب مي‌شناختند مي‌دانستند كه از رفتن او به سوريه حتماً ارمغاني براي سينماي ايران دشت خواهد شد، هر چه باشد او جزو معدود سينماگران مؤلف و صاحب سبك سينماي ايران است و همچنان در عرصه هنر هفتم ترك‌تازي مي‌كند.
 

آتش به اختيار عرصه فرهنگ

در حالي‌كه ابراهيم حاتمي‌كيا در حال ساخت فيلم سينمايي درباره موضوع مهمي چون جنگ با تكفيري‌هاي دست‌پرورده اسرائيل است، حال و هواي سينماي ايران تقريباً همان جوري است كه هميشه بوده، دغدغه‌ها بعضاً بيشتر از نوك بيني عمق ندارند، همچنان بخش عمده‌اي از بودجه، امكانات و نيروي انساني سينماي ايران حديث نفس فيلمسازان را روايت مي‌كنند و سينما به واسطه اين وضعيت در خواب خرگوشي به سر مي‌برد و با مضامين به اصطلاح اجتماعي كم‌مخاطب وقت تلف مي‌كند اما در اين سوي ميدان مرداني هم هستند كه هنر را نه براي هنر بلكه عرصه‌اي براي اداي دين به ميهن، آرمان‌ها و ارزش‌هاي انساني مي‌دانند.

حاتمي‌كيا همانطور كه سردار سپاه عشق از او ياد كرده، سردار فرهنگي عرصه انقلاب اسلامي است، كيست كه بيتاب تماشاي به وقت شام او نباشد و منتظر نباشد روايت او را از حماسه‌اي كه در حال اتفاق افتادن است تماشا كند. حاتمي‌كيا جهادگر عرصه هنر انقلاب است، سلاح او از ابتداي انقلاب دوربينش بوده و به راستي بر گردن هنر انقلاب و دفاع مقدس حق بزرگي دارد؛ يك آتش به اختيار هنري و فرهنگي تمام عيار.

 
حاتمي‌كيا فيلمساز سختگيري است و در كارش هرگز كم فروشي نمي‌كند چرا كه با دلش فيلم مي‌سازد و آثارش نشان داده صرف اينكه يك چهره برجسته هنري باشد او را قانع نمي‌كند، او از نسل مجاهدان آرمانگرايي است كه همچنان به عهد ديرينه‌اش با انقلاب پايبند است. حالا حاتمي‌كيا ساعتش را به وقت شام تنظيم كرده است، فيلمبرداري اثر او درباره مقاومت در اين روزها مصادف شده با داستان ناتمام و جاودانه اسارت و شهادت عاشورايي محسن حججي، ديگر در اين روزها صداي مقاومت رساتر از پيش در جامعه طنين‌انداز است، قافله به وقت شام با قافله‌سالارش سبكبال‌تر از پيش راهش را طي مي‌كند، در آن‌سو، سينماي ايران نيز راه خود را مي‌رود، غرق در همان حيراني‌ها و سرگشتگي‌هاي مداوم، هنوز جماعتي براي جشنواره‌هاي خارجي و ديده شدن روي فرش قرمز سر و دست مي‌شكنند، هنوز جشنواره‌ها، اين گوساله‌هاي سامري غرب و شرق معبد و مأواي بسياري از سينماگران ما هستند، در چنين شرايطي يك مرد‌ سازي مخالف مي‌زند كه تنها به گوش آنها كه راه‌هاي آسمان را بهتر از زمين مي‌شناسند، خوش مي‌آيد.

فيلم سينمايي به وقت شام در حالي ثلث پاياني فيلمبرداري‌اش را طي مي‌كند كه خبرها درباره اين اثر سينمايي حاكي است تنها دو بازيگر ايراني در آن به ايفاي نقش مي‌پردازند و باقي بازيگران اين اثر خارجي و از مليت‌هاي ديگر هستند. حاتمي‌كيا در به وقت شام كه اثري پركاراكتر به نظر مي‌رسد اغلب از بازيگران خارجي سود برده است؛ بازيگراني كه گفته مي‌شود تعداد آنها به بيش از 100نفر مي‌رسد و علاوه بر بازيگران عرب تعدادي نيز ايفاگر نقش‌هايي از مليت‌هاي اروپايي هستند. همين موضوع احتمال اينكه بخش‌هاي قابل توجهي از فيلم با زيرنويس در جشنواره فجر به نمايش دربيايد را زياد مي‌كند.

وقتي ابراهيم دلش اينجا نبود

ابراهيم حاتمي‌كيا 1/5 سال پيش كه مترصد ساخت فيلمي درباره مدافعان حرم و مقابله آنان با تكفيري‌هاي مورد حمايت اسرائيل و امريكا در منطقه بود، تقريباً 35 روز به سوريه رفت و در آنجا از نزديك به تحقيق و پژوهش براي نوشتن فيلمنامه‌اش پرداخت؛ موضوعي كه البته خبري نشد ولي از تصاويري كه اين فيلمساز انقلابي را در ميان خرابي‌هاي دمشق نشان مي‌داد و نيز سخنان زمان جشنواره‌اش كه مشخص مي‌كرد دلش جاي ديگري است، مي‌شد فهميد كه قرار است موضوع فيلم بعدي او دقيقا چه چيزي باشد.

1/5 سال پيش از آنكه ترجيع‌بند جملات ابراهيم حاتمي‌كيا در جشنواره فجر سوريه و مقاومت باشد و حرف‌هايش همان جماعت عافيت‌طلب هميشگي را برآشفته كند هنوز داعش در پارلمان ايران دست به عمليات آدم‌كشانه‌اش نزده بود و هنوز چشمان نافذ و تصوير عاشورايي محسن حججي، حجتي براي جامعه آسوده‌خاطر ايران نشده بود.

آن زمان كه حاتمي‌كيا در جريان برگزاري جشنواره فيلم فجر و در حاشيه نشست خبري فيلم باديگارد بارها از مقاومت در سوريه سخن مي‌گفت، هنوز موضوع مدافعان حرم و شرايط و الزامات حضور ايران در نبرد با تكفيري‌ها در رسانه‌هاي كشور به اندازه امروز جاي خود را باز نكرده بود و در ميان ضعف رسانه‌هاي داخلي خيلي‌ها متوجه ابعاد خطري كه از ناحيه تكفيري‌ها كشور را تهديد مي‌كرد، نبودند.

همين بي‌خبري و غفلت در داخل سبب شده بود وقتي حاتمي‌كيا موضوع سوريه را بارها و بارها در مصاحبه‌هايش مطرح كند عده‌اي از همان قماش خوش‌خيال راحت‌طلب به او خرده بگيرند و حتي يكي از آنها قلم به دست بگيرد و گستاخانه بنويسد: اگر واقعاً دوست داري به سوريه بروي چرا زودتر نمي‌روي و شهيد نمي‌شوي!

 
حاتمي‌كيا اتفاقاً همان روزها به سوريه رفت و عكس‌هايش در كوچه‌هاي جنگ‌زده دمشق هم رسانه‌اي شد. معلوم بود كه او صرفاً براي زيارت يا سياحت به سوريه نرفته است، به خصوص كه حرم حضرت زينب(س) در طول جنگ با تكفيري‌ها هيچ‌وقت جاي امني نبوده است.

آنها كه حاتمي‌كيا را خوب مي‌شناختند مي‌دانستند كه از رفتن او به سوريه حتماً ارمغاني براي سينماي ايران دشت خواهد شد، هر چه باشد او جزو معدود سينماگران مؤلف و صاحب سبك سينماي ايران است و همچنان در عرصه هنر هفتم ترك‌تازي مي‌كند.
 

آتش به اختيار عرصه فرهنگ

در حالي‌كه ابراهيم حاتمي‌كيا در حال ساخت فيلم سينمايي درباره موضوع مهمي چون جنگ با تكفيري‌هاي دست‌پرورده اسرائيل است، حال و هواي سينماي ايران تقريباً همان جوري است كه هميشه بوده، دغدغه‌ها بعضاً بيشتر از نوك بيني عمق ندارند، همچنان بخش عمده‌اي از بودجه، امكانات و نيروي انساني سينماي ايران حديث نفس فيلمسازان را روايت مي‌كنند و سينما به واسطه اين وضعيت در خواب خرگوشي به سر مي‌برد و با مضامين به اصطلاح اجتماعي كم‌مخاطب وقت تلف مي‌كند اما در اين سوي ميدان مرداني هم هستند كه هنر را نه براي هنر بلكه عرصه‌اي براي اداي دين به ميهن، آرمان‌ها و ارزش‌هاي انساني مي‌دانند.

حاتمي‌كيا همانطور كه سردار سپاه عشق از او ياد كرده، سردار فرهنگي عرصه انقلاب اسلامي است، كيست كه بيتاب تماشاي به وقت شام او نباشد و منتظر نباشد روايت او را از حماسه‌اي كه در حال اتفاق افتادن است تماشا كند. حاتمي‌كيا جهادگر عرصه هنر انقلاب است، سلاح او از ابتداي انقلاب دوربينش بوده و به راستي بر گردن هنر انقلاب و دفاع مقدس حق بزرگي دارد؛ يك آتش به اختيار هنري و فرهنگي تمام عيار.

 
حاتمي‌كيا فيلمساز سختگيري است و در كارش هرگز كم فروشي نمي‌كند چرا كه با دلش فيلم مي‌سازد و آثارش نشان داده صرف اينكه يك چهره برجسته هنري باشد او را قانع نمي‌كند، او از نسل مجاهدان آرمانگرايي است كه همچنان به عهد ديرينه‌اش با انقلاب پايبند است. حالا حاتمي‌كيا ساعتش را به وقت شام تنظيم كرده است، فيلمبرداري اثر او درباره مقاومت در اين روزها مصادف شده با داستان ناتمام و جاودانه اسارت و شهادت عاشورايي محسن حججي، ديگر در اين روزها صداي مقاومت رساتر از پيش در جامعه طنين‌انداز است، قافله به وقت شام با قافله‌سالارش سبكبال‌تر از پيش راهش را طي مي‌كند، در آن‌سو، سينماي ايران نيز راه خود را مي‌رود، غرق در همان حيراني‌ها و سرگشتگي‌هاي مداوم، هنوز جماعتي براي جشنواره‌هاي خارجي و ديده شدن روي فرش قرمز سر و دست مي‌شكنند، هنوز جشنواره‌ها، اين گوساله‌هاي سامري غرب و شرق معبد و مأواي بسياري از سينماگران ما هستند، در چنين شرايطي يك مرد‌ سازي مخالف مي‌زند كه تنها به گوش آنها كه راه‌هاي آسمان را بهتر از زمين مي‌شناسند، خوش مي‌آيد.