آی‌اسپورت- «من به این نتیجه رسیدم که اگر تاکنون او را دعوت نکردم کارم اشتباه بوده است. من خداداد را به اردن می‌برم تا نهایت استفاده را از او ببرم». این یکی از بزرگترین عقب‌نشینی‌های برانکو در طول دوران حضورش روی نیمکت تیم ملی بود. زمانی که تیم ملی در آستانه حذف از مرحله مقدماتی جام جهانی ۲۰۰۶ قرار داشت، برانکو به خاطر فشار رسانه‌ها، مسئولین و البته افکار عمومی رضایت داد دو تن از بهترین بازیکنان تیم ملی یعنی خداداد و هاشمیان را به تیم ملی برگرداند. بازیکنانی که در نهایت نقش مهمی در صعود تیم ملی به جام جهانی داشتند.

او حالا در پرسپولیس هم همان رویه دوران حضورش در تیم ملی را پی می‌گیرد. برانکو تا به حال دو عقب‌نشینی بزرگ انجام داد. ابتدا پس از اینکه با فشار هواداران پرسپولیس و البته مدیران این تیم رو به رو شد، به بازگشت سید جلال حسینی تن داد. مدافعی که سال گذشته او را به خاطر عدم سازگاری با سیستم مورد نظرش رد کرد. سپس در شرایطی که پرسپولیس به یک مهاجم هدف نیاز مبرم داشت، بر خلاف تصمیم قبلی‌اش که هیچ درخواستی به مسئولان پرسپولیس برای حفظ بهترین مهاجم لیگ نداده بود، حالا خود در مذاکرات امروز مدیران پرسپولیس با طارمی حضور داشت تا به هر شکلی شده آقای گل لیگ را دوباره در ترکیب تیمش داشته باشد.

کنار آمدن،عقب‌نشینی و سازش؛ مهمترین ویژگی برانکو چه در دوران حضورش در تیم ملی  و چه حالا که به عنوان سرمربی پرسپولیس محبوبیت زیادی بین قرمزها دارد به حساب می‌آید. مرد کروات بر خلاف کی‌روش بر مواضع‌اش پافشاری نمی‌کند و اگر شرایط را مناسب نبیند به راحتی پا روی اصولش می‌گذارد.