برچسب: افق

او درباره شرایط اجرا شدن این نمایش که در بخش مهمان جشنواره تئاتر فجر امسال نیز حضور داشت،‌گفت: این نمایش با سرعت زیادی برای اجرا و رسیدن به جشنواره تئاتر فجر آماده شد، چون مرتب متن در حال بازنویسی بود و زمان زیادی برای تمرین نداشتیم.

الان هم که در حال اجرای عمومی هستیم پس از چند جلسه ابتدایی به پختگی لازم رسیده‌ایم و نمایش به شکل و شمایل اصلی خود رسیده است.

سرابی در توضیح ویژگی نمایش «در خواب دیگران» و پرداختن به داستانی در بستر تاریخ معاصر اظهار کرد: همواره برای خود من این موضوع که کتاب‌فروشی‌های پایتخت ایران به رستوران تبدیل شده‌اند تراژیک است و آدم را به فکر وادار می‌دارد که چه فاجعه‌ای در پیش است.

ذر واقع به این فکر می‌کنم که چه فقری در این زمینه پیدا کرده‌ایم و با قحطی که در زمینه نویسندگی وجود دارد چه شرایطی برایمان ایجاد شده است، اما از آن طرف وقتی نویسنده‌ای یک نمایشنامه ایرانی و در واقع یک درام ایرانی می‌نویسد قابل تقدیر است و باید از او تشکر کرد که در چنین عصری این کار را انجام داده است.

بازیگر نمایش «خشکسالی و دروغ» ادامه داد: من وقتی متن «در خواب دیگران» را خواندم برایم چالش خاصی به همراه نداشت، اما آنچه مرا به حضور در این کار ترغیب کرد یک متن و درام ایرانی بود که نگاه سیاسی خود را در قالب ادبیات به خوبی نشان می‌داد.

* «در خواب دیگران» داستان‌گو است

وی تاکید کرد: این نمایش داستان‌گو است و تماشاگر آن را دوست خواهد داشت و در این شب‌هایی که نمایش را برصحنه می‌بریم بر این اعتقاد هستم که متن برهانی‌مرند از شیوه اجرایی او جلوتر است.

سرابی درباره کمبود نگاهی که به آن اشاره کرد در ادبیات و تئاتر ایران، گفت: وقتی به تاریخ ادبیات‌مان نگاه می‌کنیم، می‌بینیم نویسندگانی که چنین تفکراتی داشته‌اند کم نیستند و حتی در ادبیات جهان هم شناخته شده هستند، اما ادبیات ما دستخوش تغییرات زیادی بوده و مسوولان با توجه به ممیزی‌ها و سانسورهایی که در دوره‌های مختلف اعمال کرده‌اند تاثیراتی را بر آن گذاشته‌اند.

او اضافه کرد: در دوره دولت قبل، سانسور در ایران بیداد می‌کرد و یکی از نمونه‌های بارز این مسئله محمد یعقوبی بود که نه تنها نقد سیاسی نمی‌کرد بلکه در آثارش نقد اجتماعی را مطرح می‌کرد ولی می‌بینیم با فیلم سینمایی‌ (خشکسالی و دروغ) که براساس متن او ساخته شده است نیز چطور برخورد می‌شود.

در این بین نادر برهانی‌مرند سه دوره تاریخی سیاسی مهم ایران را از سال‌های 32 ‌، 57 و 88 با یک خط داستانی به هم متصل کرده و متنی را خلق کرده که در حیطه ادبیات، نگاه سیاسی به آن تزریق شده است.

وی ادامه داد: در این اثر نویسنده، سیاست‌های مختلف دولت‌های ایران را در دهه‌های قبل به نقد کشیده و این کار ارزشمند است، چون تئاتر هنری است که در میان تمام هنرها تاثیرگذارترین و خاص‌ترین هنر محسوب می‌شود و وقتی در ادبیات، نمایشنامه‌ای به تئاتر تبدیل می‌شود تاثیر اجتماعی بسیاری خواهد داشت.

* «در خواب دیگران» می‌توانست باعث رونق تئاترشهر شود

او درباره محل اجرای نمایش نیز که نسبت به دیگر تماشاخانه‌ها در جایی دور از مرکز قرار دارد، گفت: در این‌باره انتقادی به اداره کل هنرهای نمایشی، وزارت ارشاد و مدیریت تئاترشهر دارم چرا که می‌توانستند با توجه به سابقه فعالیت نادر برهانی مرند و گروه او که بازیگران باسبقه‌ای در آن حضور دارند شرایط بهتری را برای اجرای نمایش «در خواب دیگران» فراهم کنند.

سرابی بیان کرد: تئاترشهر مرکز تئاتر ایران بوده و خودم به یاد می‌آورم وقتی دانشجو بودم آرزویم بازی در این مکان بود، اما حالا چطور می‌شود که تئاترشهر تبدیل به جایی می‌شود که وقتی به من به عنوان یکی از بازیگران حرفه‌ای این حوزه پیشنهاد کار در آنجا می‌شود حاضر به قبول آن نیستم؟ چرا هزینه‌های هنگفت برای کارهایی صرف می‌شود که ارزش چندانی ندارند؟ و از آن سو از کسی مثل نادر برهانی‌مرند انتظار داشته باشند با ظرفیتی اندک و بلیتی که برای کارهای دانشجویی است نمایش اجرا کند. در حالی که اگر کمی از او حمایت می‌شد «در خواب دیگران» می‌توانست در تئاترشهر اجرا شود تا رونق هم به این مجموعه بازگردد.

* «خشکسالی و دروغ» خلاف موزاین و شرع و عرف نیست

این بازیگر که اولین تجربه سینمایی خود را در فیلم «خشکسالی و دروغ» پشت سر گذاشته است، درباره سرنوشت این فیلم گفت: من به عنوان یک بازیگر با سابقه تئاتر که 16 سال است بی‌وقفه در این حوزه کار کرده‌ام، با درآمد اندک زندگی کردم،‌ هیچ‌گاه هنرم را نفروختم و تنها تئاتر بازی کردم.

علاوه بر آن ‌آنچه را هم آموخته بودم آموزش دادم. در این سال‌ها نقش سینمایی زیادی به من پیشنهاد شد ولی هرگز قبول نکردم تا با یک نقش اصلی خوب سینما را شروع کنم و این اتفاق افتاد و نقش اصلی فیلم «خشکسالی و دروغ» را برعهده گرفتم؛ فیلمی که مجوز داشت و با سرمایه شخصی سازندگانش ساخته شد، اما به خاطر نظریات شخصی این فیلم توقیف شده است، هرچند عنوان توقیف را بر آن نمی‌گذارند و می‌گویند کار متوقف است.

ضمن اینکه پروانه نمایش آن را صادر نمی‌کنند و اجازه حضور در جشنواره فجر را هم پیدا نکرد.

سرابی گفت: این فیلم دستخوش موارد سانسوری زیادی بوده است و در شرایطی که به انتخابات اسفند‌ماه نزدیک هستیم و داعیه آزادی داریم، باید شاهد باشیم که فیلم «خشکسالی و دروغ» که در هیچ موردی خلاف موازین جمهوری اسلامی و نیز شرع و عرف نیست‌، نمایش داده نشود.

این تصمیم گیری برای فیلم «خشکسالی و دروغ» با وجود یکی دو نقد مثبتی که درباره آن خوانده‌ام، باعث شده سرمایه شخصی و نیز سرمایه بازی من هدر رود.

به گزارش ایسنا، «در خواب دیگران» با بازی این بازیگر به همراه حمیدرضا آذرنگ، پانته‌آ بهرام و فریدون محرابی تا هشتم اسفندماه برصحنه خواهد بود.

  آشنایی با غول آخر!
البته آقای آخوندی اولین فردی نیست که در دولت یازدهم به حمایت تمام قد از «لیبرالیسم» اقدام می‌کند. شخص رئیس‌جمهور، حسن روحانی نیز در کتاب «امنیت ملی و نظام اقتصادی ایران»، می‌نویسد: «به نظر می‌رسد نظریه‌های مکاتب نهادگرایان و کینزی‌های جدید با الگوی توسعه در جمهوری اسلامی ایران قرابت بیشتری داشته باشد».

اما نوکینزی‌ها چه برنامه‌ای برای معیشت و اقتصاد مردم دارند؟ بالاخره وقتی پای رای و انتخاب در میان است، باید بدانیم اوضاع از چه قرار است! طبیعتا هیچ رستمی با ورد و جادو نمی‌تواند برای ملت کیسه‌های پول و مسکن ارزان و عدالت
و رفاه به همراه بیاورد و باید برنامه‌ای علمی و مشخص داشته باشد. پدیده‌ بنیادی کینزگرایی (Keynesianism) این است که می‌توان از مخارج دولت، یعنی کسری بودجه‌ ملی به منظور مبارزه با بحران و رکود اقتصادی استفاده کرد.

هواداران این نظریه معتقدند افزایش تقاضای کلی با افزایش رکود اقتصادی، تا آنجا که ظرفیت تولیدی قابل مصرف (کارگران بیکار، ذخایر مواد خام و دستگاه‌های فعال کمتر از ظرفیت اصلی) وجود داشته باشد، بازیابی اقتصادی را تسهیل خواهد کرد. پس بنده و جنابعالی که به مجریان «برنامه ریاضت اقتصادی» رای می‌دهیم نباید از «رکود طولانی مدت»، «بیکاری فزاینده»، «شکسته شدن کمر تولیدکنندگان و کشاورزان» و «ورشکستگی کارخانه‌ها و صنایع» متعجب شویم.

  آینده ریاضت اقتصادی
هدف از اجرای برنامه ریاضت اقتصادی توسط نوکینزی‌ها این است که منابع استفاده نشده به واسطه‌ قدرت خرید اضافی‌ که کسری بودجه ایجاد می‌کند، سرانجام به رونق منتهی شود اما تجربه تاریخی اروپا و آمریکا نشان از آن دارد که دقیقا زمانی که از ذخایر به حد نهایت استفاده شد، یعنی در پایان رکود حداکثری، تورم فاجعه‌بار به ملت و دولت سلام می‌کند! دقیقا به همین علت است که مدعیان اجرای «برنامه ریاضت اقتصادی» در یونان و سایر کشورهای اروپایی یکی پس از دیگری در انتخابات شکست خوردند، چرا که سابقه اروپا و آمریکا به عنوان مبدعان نظریه کینزی بسیار بیش از ایرانیان است.

اما آیا این سیاست گریبان اشراف و ثروتمندان و سوداگران را هم می‌گیرد و به عبارت جامع‌تر اشراف هم با لیبرالیسم مورد علاقه آقای آخوندی یا دکتر روحانی مخالف هستند؟

  آسایش اشرافی
برای اینکه کسری بودجه پیش از آنکه بیکاری کامل حاصل بیاید منجر به تشدید تورم نشود، مالیات‌های مستقیم باید به همان نسبت درآمدها افزایش یابد. بر همین اساس، اشراف ترجیح می‌دهند در بحبوحه اجرای سیاست «ریاضت اقتصادی»، اوراق قرضه‌ دولتی خریداری کنند تا مالیات ندهند. در نتیجه، فشار حاصل از افزایش مالیات و کمبود کار و از رونق افتادن تولید تنها به جیب مستضعفان و اقشار متوسط جامعه تحمیل می‌شود و اشراف با ادامه سوداگری در بازار مسکن و طلا و ارز و سرمایه‌گذاری بر «ربای بانکی» که به واسطه بدبختی مردم رونق می‌گیرد، گلیم خود را از آب، با عرض و طول چند برابر بیرون می‌کشند. پس برخلاف مدعای عباس آخوندی اقتصاد‌خوانده در دانشگاه سلطنتی هالووی انگلیس، لیبرالیسم منجر به عدالت نمی‌شود!
جان مینارد کینز، مبدع این نظریه اقتصادی می‌گوید: من خودمان را آزاد می‌بینم، آزاد برای بازگشتن از اصول قطعی و مطمئن دینی و سنتی که در آن «طمع داشتن گناه است»، «تحمیل کردن ربا برخلاف قانون الهی است» و اینکه «پول دوستی نفرت‌انگیز است».

  رکود و تورم کمرشکن
آخر ماجرا به کجا می‌کشد؟ همان‌طور که بدهی دولت افزایش پیدا می‌کند، پرداختن بهره‌ این بدهی، بخش فزاینده‌ای از مخارج عمومی را می‌بلعد به طوری که برای کسری بودجه میلی به افزایش ایجاد می‌شود، آن هم بدون هرگونه تأثیر سودمند متناظر بر بیکاری. بدین ترتیب در نهایت، انبساط و گسترش کینزی تمایل به تضعیف خود از خلال تورم فزاینده و کاهش بازدهی «تکاپو»ی ابتدایی ناشی از کسری بودجه می‌یابد و نتیجه رکودی جدید است و بار فزاینده‌ مالیاتی گرایش به بازتوزیع درآمدها به سوی بورژوازی و اشرافی‌گری پیدا می‌کند.

ارنست مندل در کتاب «چرا کینز پاسخ راهگشای ما نیست: افول پول‌گرایی»، می‌نویسد: ترازنامه‌ تاریخی سیاست کینزی مشخص است. گسترده‌ترین تجربه‌ آن «سیاست اقتصادی جدید» (New Deal) روزولت در ایالات متحده در طول دهه‌ 1930 بود که با شکست مواجه شد. این سیاست، به‌رغم افزایش در مخارج عمومی، منتهی به بحران 1938 شد، یعنی زمانی که بیکاری به رقم 10 میلیون نفر رسید. اما هیچ‌گاه میزان کسری‌های بودجه بیشتر از دوران قهرمان نولیبرال‌ها، رونالد ریگان نبوده است.

نوکینزگرایی رونالد ریگان در آمریکا و مارگارت تاچر در انگلیس به شکلی بی‌رحمانه حملات ریاضتی را در همه‌جا تقویت کرد. در نتیجه مخارج اجتماعی و صرف بودجه در امور زیربنایی کاهش یافت، امنیت ملی به علت کاهش شدید بودجه نظامی تضعیف شد، یارانه‌ بنگاه‌های خصوصی افزایش یافت و بیکاری و نابرابری‌های گسترده اقتصادی تشدید شد. در 20 سال گذشته، تعداد بیکاران در کشورهای عضو سازمان همکاری اقتصادی و توسعه (OECD) 4 برابر شده است! پس تأثیر کلی اجتماعی این وقایع فاجعه‌بار بوده است.

  مدرسه و بیمارستان پولی
در دوره‌های دانشگاهی درباره‌ توسعه‌ اقتصادی می‌خوانیم که مولدترین سرمایه‌گذاری‌های بلندمدت آنهایی هستند که در آموزش، سلامت عمومی و زیرساخت‌های اجتماعی انجام می‌شوند. با این وجود، جزم‌گرایان نولیبرال این حقیقت اساسی را از قلم می‌اندازند و اهداف مورد علاقه‌ آنها برای کاهش هزینه‌ها مشخصاً آموزش، بهداشت و سلامت، امنیت اجتماعی و امور زیربنایی است.

پس اگر به حامیان طرح «ریاضت اقتصادی» رای بدهیم طبیعی است که انتظار داشته باشیم لایحه «مدرسه پولی» یا خصوصی‌سازی آموزش‌وپرورش به بهای افت کیفیت تعلیم و تربیت نسل بعد و بدبختی فرهنگیان، به بهانه بی‌پولی، در مجلس تصویب شود.

باید قبول کنیم کینزی‌ها «طرح تحول سلامت» را ادامه نخواهند داد، چرا که اعتقادی به هزینه‌کرد گسترده در زیرساخت سلامت عمومی ندارند. لیبرال‌ها اعتقادی به «عدالت اجتماعی و اقتصادی» ندارند پس «مسکن مهر» را دوست ندارند و ترجیح می‌دهند سوداگری در این حوزه افزایش یابد و پس از ناتوانی قشر متوسط و مستضعف از پرداخت قیمت‌های چند برابر، واحدهای پرند و پردیس و … را از آن خود کنند و به جای 50 میلیون فعلی، با تبلیغات و دلالی 150 میلیون به اقشار دیگر بفروشند! اصل در سرمایه‌داری، «سودآوری» است! فراموش نکنیم!

افسانه‌ای رأی ندهیم!
لطفا! خواهشا! از نامزدهای مورد نظر خود درباره سیاست اقتصادی که با اجرای آن می‌خواهند «رفاه»، «آسایش» و «گشایش معیشتی» ایجاد کنند، سوال کنید. از صداوسیما بخواهیم تریبون مستضعفان را مفت به مدیران احزاب نسپارد و دقیق از آنها بخواهد مدل اقتصادی‌شان را تبیین کنند. اقتصاد با «غول چراغ جادو» درست نمی‌شود بلکه نیازمند سیاست و برنامه جدی است.  برنامه نوکینزی‌ها و حامیان نظام لیبرال‌ـ سرمایه‌داری همان «ریاضت اقتصادی» مشهور است و نتیجه‌اش را در پایان 2 سال اخیر با گوشت و پوست و استخوان خود احساس می‌کنیم! فقط لیبرال‌ها برخلاف اروپا و آمریکا و جوامع توسعه‌یافته ترجیح می‌دهند به جای اعلام مدل اقتصادی و برنامه خود، شعار بدهند و محرمانه از ملت «بله» بگیرند!

ایرانی باید بزرگ شود و کتاب بخواند و مطالعه کند! غیر از این باشد‌ آش همین است و کاسه همان! نان ما در سفره اشراف می‌ماند و آخوندزاده‌های مدعی خط امام، لیبرالیسم را به اسم «نسخه عدالت اجتماعی انقلاب اسلامی» به ملت قالب می‌کنند! 
منبع:وطن امروز

وی ادامه داد: رأی‌دهندگان باید پس از انتخاب کاندیداها و ورود آن‌ها به مجلس، نیز همچنان پیگیر باشند و مسائل سیاسی کشور و جامعه را رصد کنند؛ به‌این‌ترتیب آن‌ها می‌توانند به‌تدریج فضای سیاسی را بشناسند و در آینده، خود به یکی از شخصیت‌های سیاسی کشور تبدیل شوند.

مسئول نهاد نمایندگی مقام معظم رهبری در دانشگاه فرهنگیان خوزستان تأکید کرد: این انتخابات فرصت مناسبی در اختیار جوانان می‌گذارد تا با علم و شناخت رأی دهند و پس از انتخابات هم اخبار مجلس را از راه‌های مختلف دنبال کنند تا به یک فرد سیاست‌شناس تبدیل شوند.

عطایی‌نسب در خصوص وظایف دانشگاهیان در انتخابات پیش‌رو، گفت: دانشگاهیان باید در فضای دانشگاه با روشنگری و تشویق مردم به حضور حداکثری در انتخابات، به برگزاری هرچه بهتر و باشکوه‌تر این رویداد ملی کمک کنند.

وی تصریح کرد: خارج از محیط دانشگاه نیز به‌عنوان فردی با سلیقه سیاسی خاص خود، می‌توانند از همفکران خود دفاع کنند و حتی در ستادهای انتخاباتی کاندیدای مدنظر خود حضور داشته باشند و برای آن کاندیدا تبلیغ کنند. البته در این ستادها نباید کاندیدای دیگری را نقد و تضعیف کنند زیرا این مطلب ممکن است باعث ایجاد اختلافاتی شود.

مسئول نهاد نمایندگی مقام معظم رهبری در دانشگاه فرهنگیان خوزستان خاطرنشان کرد: همچنین این افراد باید مردم را به نداشتن نگاه قومیت‌گرایی در انتخابات توصیه کنند؛ همه اقوام در خوزستان به‌عنوان شهروندان این جامعه حق حضور در انتخابات را دارند اما بهتر است که انتخاب افراد با رویکرد تخصص‌گرایی و تعهدگرایی باشد.

وی در خصوص برنامه‌های دانشگاه فرهنگیان خوزستان در ارتباط با انتخابات، گفت: برگزاری همایش‌ها و جلسات مناظره، تریبون آزاد، پرسش و پاسخ و روشنگری در رابطه با معیارهای انتخاب درست توسط تشکل‌های دانشجویی و جلسات متعدد دیگر با حضور اساتید دانشگاه و روحانیون رویکرد دانشگاه در خصوص انتخابات است و همه در تلاش هستند که مردم در انتخابات حضور پرشوری داشته باشند.