برچسب: افق

وی افزود: کبد انسان از آلودگی هوا مصون نیست و مطالعاتی که پیش از این انجام شده و یا در حال حاضر انجام است حکایت از تاثیر آلودگی هوا بر کبد دارد.

این جراح کبد با بیان اینکه ذرات معلق به ویژه با اندازه‌های کمتر از 2.5 میکرون وارد سیستم‌های مختلف بدن شده و به آن آسیب می‌رساند، اظهارداشت: در نمونه‌های حیوانی و آزمایشگاهی مشخص شده که ذرات معلق ناشی از دود بنزین و گازوئیل خودروها در کوتاه مدت و بلند مدت می‌تواند سبب بروز آسیب به کبد شود.

ابراهیمی بیان داشت: ایجاد کبد چرب غیرالکلی و التهاب مزمن کبد از جمله عوارض تاثیر آلودگی هوا بر کبد بوده که این مشکلات باعث ایجاد بافت سفت غیر عملکردی به نام فیبرز در کبد می‌شود که این موضوع نارسایی کبدی و سرطان را برای افراد به همراه دارد. بنابراین افراد در کلان‌شهرهای آلوده همچون تهران بیشتر در معرض این مسائل هستند.

عضو هیأت اجرایی دانشگاه علوم پزشکی تهران ادامه داد: البته مطالعات حکایت از تأثیر مستقیم آلودگی هوا در ایجاد سرطان کبد نداشته ولی آسیب‌های کبدی ناشی از این معضل سبب اختلال در عملکرد کبد، افزایش آنزیم‌های کبدی، ایجاد بافت فیبرز و التهاب کبد می‌شود که این مسائل به نحوی احتمال ابتلا به سرطان کبد را بیشتر می‌کند.

به گفته وی آسیب‌های کبدی ایجاد شده به دلیل آلودگی هوا می‌تواند به صورت جداگانه عوارض قلبی عروقی را افزایش دهد البته این موضوع مبحث جدیدی بوده و نیاز به مطالعات بیشتر دارد ولی به طور کلی افرادی که در معرض آلودگی هوا هستند بیشتر احتمال ابتلا به بیماری‌های کبدی در آنها وجود دارد.

ابراهیمی خاطرنشان کرد: به همه افراد توصیه می‌کنیم در موارد غیر ضروری هنگامی‌‍‌که هوا آلوده است از منزل خارج نشده تا در معرض بیماری‌های مختلف ناشی از آلودگی قرار نگیرند.

این جراح کبد در پایان تاکید کرد: کودکان و سالمندان نسبت به سایر افراد حساس‌تر بوده و آلودگی هوا بیشتر سبب بروز بیماری در آنها می‌شود.

ما ایرانی‌ها عادت داریم یا از این سوی بام می‌افتیم یا از آن سو. آن زمان که تیم امید نیازمند نوشدارو بود به بهانه حمایت از تیم مدیریتی و کادر فنی یا رفاقت مهر بر لب زدیم و حال که دیگر هیچ عکس‌العمل افراطی ما را به دوحه بازنمی‌گرداند، باز هم همان حرف‌های تکراری و طی همان راهی که هرگز ما را به مقصد نمی‌رساند، در حال طی شدن است.

سوال این است، اکنون انتقادها از محمد خاکپور، محمد مایلی‌کهن، حبیب کاشانی و سایر اعضای کادر فنی و مدیریتی تیم امید چه دردی را از غمنامه امیدها در دوحه درمان می‌کند؟ آن زمان که لازم بود و عد‌ه‌ای فریاد می‌زدند که خاکپور و کادر فنی‌اش تجربه لازم و کافی را برای هدایت این تیم ندارد چرا مثلث سئول‌نشین‌ (فدراسیون فوتبال،‌ کمیته المپیک و وزارت ورزش) به این روزها فکر نکرد؟

این چه سنت ناروایی است که باید به بهانه حمایت از تیم‌ها آن زمان که ضعف‌ها را می‌بینیم و به آشکار لمس‌شان می‌کنیم پنبه در گوش بگذاریم و نقاب به چشم بزنیم تا مبادا تیم را به حاشیه برانیم و تمرکزش را کم کنیم یا مبادا با برچسب ناروایی به انتقاد کورکورانه متهم شویم و به حضور در جبهه مخالف معروف شویم. آن هم درباره تیمی که در حضور برخی از اعضای کادرش، در بطن حاشیه دست و پا می‌زد.

ای کاش به یک سال قبل بازگردیم و همین فشاری که در ساعات گذشته بر تیم امید و کادرش وارد شده را آن زمان ایجاد می‌کردیم. کاش یاد بگیریم که باید قبل از مرگ برای زنده ماندن تلاش کنیم نه اینکه پس از مردن شیون کنیم و زجه بزنیم، این مرثیه، شیون‌ها و مصیبت‌ خواندن‌ها هیچ جسم بی‌جانی را حیات دوباره نمی‌بخشد.

از دیشب آغاز کنیم و تا چهار سال دیگر به کادر مدیریتی و فنی تیم امید بتازیم، سوال این است آیا به المپیک می‌رویم؟ آیا هواپیمای تیم دوباره به دوحه بازمی‌گردد؟ آیا این نسل یک دوره دیگر برای حضور در المپیک شانس پیدا می‌کنند؟

گویی ما را به نقد بعد از مرگ محکوم کرده‌اند، همان فرهنگ ستایش پس از مردن. این دو اتفاق درست شبیه هم هستند دو جاده که به یک خانه می‌رسند. تا دیروز که بهزادی و احدی در بستر بیماری بودند، دوستان مسئول و مدعی که سنگ به سینه می‌زنند، کجا بودند؟ بلایی که بر سر فوتبال ایران و این روزهای تیم امید هم آمده دقیقا مشابه همان فرهنگی است که در ستایش مردگان داریم.

ضعف فوتبال ایران به ساختار بازمی‌گردد؛ ساختاری که سازندگانش از دیشب باز هم همچون کبک سر در برف فرو خواهند برد و دقایق نزدیک به انتخابی المپیک 2020 توکیو هشیار خواهند شد. کمای فوتبال ایران مربوط به المپیک و جام جهانی نیست، ما سال‌هاست که با عدم مدیریت صحیح تصمیم گیرندگان محکوم به شکست شده‌ایم.

لبخندهای ملیح آقای کفاشیان به روزهای تلخ، برون سپاری تیم امید و واگذاری صفر تا صد کار با شخصی بیرون از بدنه فدراسیون، چالش میان رییس فدراسیون و خاکپور به عنوان سرمربی تیم امید، و عدم نظارت پیوسته وزارتخانه و عدم پیگیری کمیته ملی المپیک همه بخشی از درد‌هایی است که درمانش در هیاهیوی فریاد‌های پس از حذف گم شده است.

آیا فدراسیون فوتبال به وظیفه‌اش در قبال تیم امید درست عمل کرده است؟ آیا ساختار فوتبال ایران 40 سال پس از اولین ناکامی و عدم صعود به المپیک آسیب‌شناسی شده است؟ آیا فدراسیون فوتبال درد این همه ناکامی را درک کرده و برنامه‌ای برای جبران نزدیک به نیم قرن افول فوتبال امید که ریشه تیم بزرگسالان است، دارد؟

آیا کمیته ملی المپیک که حامی کسب سهمیه المپیک است به وظیفه‌اش در قبال کسب سهمیه فوتبال به خوبی عمل کرده است؟ و آیا وزارت ورزش به نظارت هدفمندش برای رفع مشکلات تیم امید به خوبی عمل کرده است؟

تحریم المپیک از سوی بیگانگان برای فوتبال ایران اعمال نشده بلکه این عمل مدیران ما بوده که تحریم المپیک را بر فوتبال ایران تحمیل کرده‌ است.

چه کفاشیان و مدیریت خندانش، چه دادگان و غضب‌هایش، چه فراهانی و مدیریت برنامه محورش و چه مصطفوی و سایر آقایان با مدیریت ناصحیح در فوتبال ایران، آیا تاکنون توپ زدن زیر حلقه‌های پنج گانه را برای ما به واقعیت تبدیل کرده‌اند؟

واقعیت این است که این بار نیز موج انتقاد از تیم امید و مسئولانش یک هفته‌ای بیش جریان نخواهد داشت، پس از آن باز هم همه باهم به خواب اصحاب کهفی فرو خواهیم رفت تا خود را برای دست و پا زدن برای صعود به المپیک 2020 آماده کنیم.

فوتبال پایه ایران حتی اگر نیازمند پیامبری برای هدایت و خروج از تاریکی بود باید در 40 سالگی تولدش را جشن می‌گرفت اما گویا تا امتی خود نخواهد، هرگز به راه راست هدایت نخواهد شد. این واقعیت تلخ فوتبال ایران است.

در روز ولادت حضرت امام حسن عسگری (ع) اختلاف است که آیا روز چهارم ماه ربیع‌الثانی بوده، یا روز هشتم یا روز دهم؟به هر حال ایام ولادت امام حسن عسکری (ع) است چند جمله هم به عنوان موعظه از آن حضرت می‌شنویم:

«أَعْبَدُ النَّاسِ مَنْ أَقَامَ الْفَرَائِضَ»؛

«عابدترین مردم کسی است که واجبات را انجام دهد [فرضاً به مستحبات نرسد،‌ اشکالی ندارد]».

گاهی بعضی از جوانان پاک طینت می‌آیند و می‌پرسند: ما کدام یک از مستحبات را انجام بدهیم که به خدا تقرب بجوییم؟ عرض می‌کنیم: شما واجبات را انجام بدهید، خیلی دنبال مستحبات نباشید. اگر محصل هستید دنبال درستان باشید.

برای یک جوان محصل رسیدن به برنامه‌های درسی برای رضای خدا از عبادات بزرگ است. نماز و روزه واجب را انجام بدهید؛ اگر خمس و زکات واجب دارید، آنها را بپردازید؛ حالا اگر به مستحبات نرسیدید، اشکالی ندارد. جامعه اسلامی به شما جوانان درس‌خوان در هر رشته‌ای که هستید، نیازمند است؛ این طور نباشید که ترک واجب کرده و مستحب به جا آورده‌اید. امام عسگری (ع) می‌فرماید:

«اَزْهَدُ النَّاسِ مَنْ تَرَکَ الْحَرَامَ»؛

«زاهدترین مردم کسی است که محرمات را ترک کند».

نه اینکه به بهانه زهد، ترک زندگی عادی کرده و به وضع خوراک و پوشاک خود نرسد و قوای بدنی خود را تضعیف کرده و احیاناً به بیماری‌های عصبی یا روانی مبتلا گردد! نگفتند که غذای خوب نخورید، لباس خوب نپوشید و تفریح و تفرج نداشته باشید و عبوسا قمطریراً از همه چیز و از همه کس دوری گزینید. نه؛ محرمات را ترک کنید. از راه حرام‌خانه درست نکنید؛ از طریق حرام مرکب تهیه نکنید؛ سفره خود را به حرام آلوده ننمایید؛ کسب و کارتان را حلال کنید؛ آنگاه نوش‌جانتان. غذای خوب هم بخورید؛ لباس خوب هم بپوشید؛ مسکن و مرکب خوب هم داشته باشید:

«قُلْ مَنْ حَرَّمَ زِینَةَ اللَّهِ الَّتِی أَخْرَجَ لِعِبَادِهِ وَالطَّیِّبَاتِ مِنَ الرِّزْقِ»؛

«بگو: چه کسی حرام کرده آن چه از رزق‌های پاکیزه و زینت‌های حلال دنیا را که خدا برای بندگانش آفریده است».

«اشد الناس اجتهادا من ترک الذنوب»؛

«کوشاترین مردم کسی است که گناهان را از هر قبیل که هست، ترک کند [در زندگی فردی، خانوادگی و اجتماعی]».

آثار وحشتناک حرام‌خواری!

خلاصه! حرام‌خواری و حرام‌کاری سبب دوری از خدا و محرومیت از سعادت ابدی است.

این جمله نیز از حضرت امام حسن عسکری (ع) است:

«لا یشغلک رزق مضمون عن عمل مفروض»؛

«به دست آوردن روزی، شما را وادار نکند که واجب را ترک کنید و به حرام آلوده شوید [تأمین رزق شما به عهده خداست، اما تأمین آخرت به عهده خود شماست].»

رزق شما را خدا به عهده گرفته، این قدر خود را به آب و آتش نزنید.

«وَمَا مِن دَابَّةٍ فِی الْأَرْضِ إِلَّا عَلَى اللَّهِ رِزْقُهَا»؛

«هر جنبنده‌ای روزی‌اش را خدا به عهده گرفته است».

از شما حرکتی موافق با طبع و شرع خواسته و آنگاه رساندن رزق مقدر شما را ضامن شده و فرموده است:

«وَ فِی السَّمَاءِ رِزْقُکُمْ وَ مَا تُوعَدُونَ. ثُمَّ قُلْتَ فَوَ رَبِّ السَّمَاءِ وَ الْأَرْضِ إِنَّهُ لَحَقٌّ مِثْلَ مَا أَنَّکُمْ تَنْطِقُونَ».

ولی یاللاسف که حرص دنیاطلبی آن چنان ما را گرفته که اصلاً به یاد آخرت نمی‌افتیم! ما اصالت را به دنیا داده‌ایم و به همین دلیل است که به شک و ریب افتاده و می‌گوییم: اگر کفار ملعونند، پس چرا اینقدر منتغمند و غرق در رفاهند؟! این حالت شک و تردید برای همین است که ما برای دنیا اصالت و ارزش قائل هستیم و آخرت را به حساب نمی‌آوریم! نقمت را نعمت می‌دانیم و عذاب را لذت می‌شماریم! اگر حیات ابدی آخرت را می‌شناختیم و به آن معتقد بودیم، می‌فهمیدیم که اصلاً زندگی غرق در رفاه کافران، نعمت نیست و قابل حسرت بردن به آن نیست.

من که مؤمن هستم باید دنیای خودم را در مسیر آخرت قرار بدهم و مطمئن باشم که هم دنیایم تأمین می‌شود و هم آخرتم.

منبع:فارس

سطح روابط تجاری ایران و چین درحال حاضر در سطح بالایی قرار دارد به طوریکه چین بزرگترین واردکننده نفت و کالاهای غیر نفتی و در عین حال بزرگترین صادرکننده به ایران به شمار می‌رود. با اینحال برخی حلقه‌های مفقوده در تجارت دوکشور مانند نبود یک پیمان پولی دوجانبه که امکان تجارت با پول‌های محلی را برای بازرگانان فراهم کند، وجود دارد. گرچه کشور چین تاکنون با بیش از ۳۷ کشور جهان پیمان پولی دوجانبه امضاء کرده که نشان از تمایل این کشور به حذف دلار و یورو از عرصه تجارت خارجی این کشور دارد، ولی انفعال مسئولین جمهوری اسلامی باعث شده ایران در این زمینه دستاوردی نداشته باشد.

مسئله‌ی دیگری که می‌تواند در سفر رئیس جمهور چین به ایران مورد توجه قرار بگیرد، سرمایه‌گذاری خارجی چین در ایران است. کشور چین به دلیل سطح بالای صادرات خود در سال‌های اخیر، دارایی‌های خارجی فراوانی کسب کرده‌است و درحال حاضر بیشترین ذخایر ارزی جهان را دارد. از زمان روی کار آمدن «شی جین پینگ» در اوایل سال ۲۰۱۳، این کشور رویکرد خود را در زمینه استفاده از دارایی‌های خارجی خود تغییر داده و قصد دارد خود را به عنوان یک مهره اثرگذار در تحولات بین‌المللی، سرمایه‌گذاری خود را در کشورهای مختلف جهان انجام بالا ببرد.

در همین راستا در دو سال اخیر کشور چین طرح‌های بسیاری را در کشورهای مختلفی چون پاکستان، سریلانکا، برزیل، روسیه، بلاروس و تعداد زیادی از دیگر کشورهای آسیایی، آفریقایی، اروپایی و آمریکایی آغاز کرده است که بخش عمده‌ای از منابع مالی مورد نیاز این پروژه‌ها از ذخایر ارزی دولت چین تأمین خواهد شد. همچنین پروژه جاده ابریشم جدید که علاوه بر مسیر زمینی، یک مسیر دریایی نیز برای آن در نظر گرفته شده، برای همین منظور طراحی شده است.

سرمایه‌گذاری‌های چین در این کشورها بدون آنکه این کشورها منابعی را در کشور چین سپرده‌گذاری کرده باشند و یا تضمینی به دولت چین داده باشند، صورت گرفته است. درحالیکه ایران علاوه بر اینکه منابع ارزی فراوانی در چین دارد، می‌تواند نفت خود را به عنوان تضمین سرمایه‌گذاری‌های چین در ایران در نظر بگیرد.

اقتصاد چین نیز در حال حاضر روزهای بدی را پشت سر می‌گذارد به طوریکه صادرات این کشور با رکود مواجه شده است. به همین دلیل برقراری پیمان پولی دوجانبه با ایران و همچنین انجام چندین پروژه سرمایه‌گذاری توسط چین در ایران می‌تواند مشکلات این کشور را نیز تا حدودی مرتفع نماید.

بنابراین حضور رئیس جمهور چین در ایران یک فرصت بزرگ برای مسئولین جمهوری اسلامی است تا علاوه بر رفع موانع تجاری با بزرگترین شریک اقتصادی ایران از طریق انعقاد پیمان پولی دوجانبه، از ذخایر ارزی بزرگ چین برای توسعه و ایجاد اشتغال در کشور استفاده کنند.

بعد از اجرایی شدن برجام، رئیس‌جمهور چین اولین مقام بلندپایه در سطح رئیس‌جمهور کشورهای خارجی به ایران بود. او به ایران آمده بود تا بار دیگر از حضور پررنگ چینی‌ها در اقتصاد و سیاست و عرصه‌های مختلف ایران بگوید و بر این نکته تاکید کند که اقتصاد ایران یک شریک تجاری برای چین به شمار می‌رود و البته چین هم شریک اول تجاری ایران است. او هم این نکته را مورد تاکید قرار داد که قرار است حداقل هر سال ۶۰ میلیارد دلار روابط با چینی‌ها را تجربه کند.  

تجارت ایران و چین ۱۵ برابر می‌شود

آمارهای گمرک نشان می‌دهد که هم اکنون اقتصاد ایران و چین، راه تعامل ۴۰ میلیارد دلاری را در پیش گرفته‌اند. شراکتی تجاری که البته کاهش قیمت نفت، سایه سنگینی بر سر روابط تجاری دو کشور که بخش عمده‌ای از آن را نفت و فرآورده‌های نفتی تشکیل می‌دهد، انداخته است.  

در این میان مجیدرضا حریری، نایب رئیس اتاق بازرگانی مشترک ایران و چین گفت: هم اکنون تبادلات تجاری ایران و چین ۴۰ میلیارد دلار است که قرار است با قول و قرار روسای جمهور دو کشور، ۲۵ تا ۳۰ درصد افزایش یابد، این در شرایطی است که بنا بر این برنامه‌ریزی، روابط ایران و چین باید ظرف ده سال آینده به ۶۰۰ میلیارد دلار برسد که این رقم معادل تبادلات تجاری حداقل ۶۰ میلیارد دلاری در هر سال است.

او می‌افزاید: روابط ایران و چین سال گذشته که قیمت نفت حدود ۵۰ دلار در هر بشکه بود، به ۵۲ میلیارد دلار رسیده بود اما اکنون با کاهش قیمت نفت، این روابط به ۴۰ میلیارد دلار رسیده است، بنابراین اگر قیمت نفت، تکانی بخورد، آنگاه روابط به راحتی می‌تواند به ۵۰ میلیارد دلار برسد، پس هدفگذاری رسیدن به سالانه ۶۰ میلیارد دلار تبادلات تجاری، چیزی دور از ذهن نیست.

حریری گفت: براساس توافقی که میان ایران و چین صورت گرفته، قرار است راه آهن پرسرعت میان تهران و مشهد از سوی چینی‌ها و در همکاری مشترک با ایران احداث شود که در این صورت، فاصله زمانی میان دو شهر به ۳.۵ ساعت خواهد رسید، ضمن اینکه چینی‌ها در توافق‌نامه ای که میان وزارت ارتباطات و فناوری اطلاعات با مقامات چینی به امضا رسید، تعهد کرده‌اند که کل ایران را مجهز به فیبر نوری کنند و حتی خدمات فیبر نوری را تا درب منازل شهروندان برسانند.
وی اظهار داشت: در سایه همین توافق‌نامه‌هایی که در جریان سفر رئیس‌جمهور چین به ایران به امضا رسید، بخش خصوصی نیز فعال خواهد شد.

روایت آماری از تبادلات تجاری ایران و چین

بر اساس آمار گمرک جمهوری اسلامی ایران میزان واردات ایران از چین در نه ماهه منتهی به آذرماه امسال، معادل ۷ میلیارد و ۶۶۹ میلیون و ۴۲۸ هزار و ۵۲۰ دلار بوده که در مقابل، چینی‌ها از ایران، ۵ میلیارد و ۵۰ میلیون و ۸۲۴ هزار و ۳۶۳ دلار کالا وارد کرده‌اند. البته حجم صادرات نفت و فرآورده‌های نفتی که از سوی ایران به چین صورت می‌گیرد سبب شده تا تراز تجاری دو کشور به نفع ایران مثبت باشد.

این میزان تبادل تجاری در شرایطی رخ داده است که آذر ۹۲ در یک شب سرد پاییزی، حسن روحانی چند ماه بیشتر نبود که بر کرسی ریاست جمهوری تکیه زده بود اما حرف‌هایی زد که حداقل تا چند روز، تیتر داغ روزنامه‌ها شد. از رکود شدید و عمیق اقتصاد ایران گرفته تا آمارهایی مبنی بر اشتغال‌زایی. البته این بار جنس آمارهای اشتغالزایی، روایتی از ایجاد شغل برای ایرانی‌ها نبود بلکه صحبت از اعداد و ارقامی به میان می‌آمد که حکایت از شغل‌های ماندگار و سودآور برای چشم بادامی‌های کره‌ای و چینی بود.

آن شب، حسن روحانی وقتی در قامت رئیس‌جمهور تازه کار و دیپلمات کهنه کار، جلوی لنز دوربین‌هایی قرار گرفت که مخاطبانش مردم ایران بودند، این گونه گفت: «دولت قبل شغل ایجاد کرد، اما برای چینی‌ها. درسال‌های اخیر، شغل زیاد درست کردیم، منتها برای چینی‌ها و کره‌‌‌ای‌ها مرتب شغل اضافه کردیم.» همین یک جمله کافی بود تا بازار تحلیل‌ها در این رابطه را گرم کند. کم کم موضوع داشت به دست فراموشی سپرده می‌شد که این بار، توپ انتقاد از اقتصاد چینی توسط دولت یازدهم، از جانب معاون اول به سمت چینی‌ها پرتاب شود.

این بار اسحاق جهانگیری، معاون اول حسن روحانی بود که کمتر از شش ماه از سخنان جنجال برانگیز رئیس کابینه یازدهم در مورد اشتغالزایی برای چینی‌ها، برگ دیگری را برای تائید حرف‌های رئیس خود رو کرد. جهانگیری درست ۵ اردیبهشت ماه سال ۹۳، صحبت از اشتغالزایی ۷۰۰ میلیارد دلاری برای چینی‌ها با پول نفت ایران کرد.  

جهانگیری گفت: «در دو دوره گذشته، ۷۰۰ میلیارد دلار پول مملکت خرج واردات کالا به کشور شد، در دو دوره قبل پیش و پس از مصرف ۷۰۰ میلیارد دلار، تعداد شاغلین در کشور ۲۰ میلیون نفر بوده است و این به آن معناست که این میزان پول رفته و موجب اشتغال جوانان چینی و کشورهای دیگر شده است.»
 
جدول مقایسه ای حجم و ارزش دلاری واردات کالا از چین

ردیف
سال
واردات (دلار)
صادرات (دلار)
مجموع تجارت (دلار)

۱
۹۰
۷۴۴۳۲۱۷۴۰۷
۵۵۵۷۴۲۵۰۱۲
۱۳۰۰۰۶۴۲۴۱۹

۲
۹۱
۸۱۸۱۴۴۲۸۸۴
۵۵۱۳۱۸۳۲۴۳
۱۳۶۹۴۶۲۶۱۲۷

۳
۹۲
۹۷۸۶۷۶۷۶۰۹
۷۴۵۸۱۶۶۰۲۲
۱۷۲۴۴۹۳۳۶۳۱

۴
۹۳
۱۲۷۳۲۷۴۷۱۴۷
۹۳۸۸۹۰۸۱۰۱
۲۲۱۲۱۶۵۵۲۴۸

۵
۹ ماهه ۹۴
۷۶۶۹۴۲۸۵۲۰
۵۰۵۰۸۲۴۳۶۳
۱۲۷۲۰۲۵۲۸۸۳