برچسب: خبر جدید

نامزدهای اصلی انتخابات به تفکیک وابستگی به حزب دموکرات (راست) و جمهوری خواه (چپ).

در همین زمینه موسسه پیو در یک تحقیق و نظرسنجی به داده هایی دست یافته که نشان می دهد ذهنیت شهروندان ایالات متحده آمریکا نسبت به هر یک از نامزدها و انتخاب احتمالی آن ها به عنوان رئیس جمهور چگونه می اندیشند.

جدول زیر به تشریح این دیدگاه ها پرداخته است. و نامزدهای آورده شده در لیست به ترتیب عبارت اند از ( از بالا به پایین): هیلاری کلینتون، دونالد ترامپ، برنی سندرز، تد کروز، بن کارسون، مارکو روبیو، کریس کریستی، جب بوش، جان کاسیچ هستند. گزینه های روبروی هر یک از نامزدها نیز واکنش مردم نسبت به انتخاب احتمالی آنان به عنوان رئیس جمهور است که به ترتیب از چپ به راست عبارتند از: عالی (نظر خیلی مساعد)، خوب، متوسط، نامساعد، وحشتناک.

بر این مبنا بیشترین نظر مساعد در میان نامزدها به هیلاری کلینتون بخت اول دموکرات ها اختصاص داشته و بیشترین گزینه وحشتناک و نامساعد را دونالد ترامپ میلیاردر جمهوری خواهد کسب نموده است. با این حال ترامپ مجموعا موقعیت مساعدی داشته و در میان جمهوری خواهان هم چنان بخت اول محسوب می شود. دلیل نظرات بالای مخالفت با او را نیز در تقسیم بندی دوگانه آمریکایی نسبت به این نامزد انتخابات می توان جستجو نمود که در آن کمتر کسی نظری خنثی نسبت به وی داشته و عموما یا او را ستایش نموده و یا از او اظهار تنفر نموده اند.

موسسه فوق در ادامه به گونه ای مجزا به سراغ طرفداران هر دو حزب رفته و  از آن ها سوال نموده که انتخاب کدام یک از نامزدها به عنوان رئیس جمهور برای شما بدترین حالت تصور می شود.

تمامی نامزدهای انتخابات ریاست جمهوری آمریکا در سال 2016.

بر مبنای جدول زیر جمهوری خواهان از هیلاری کلینتون با رقم نسبتا بالایی (57 درصد وحشتناک، 23 درصد نامطلوب) به عنوان بدترین حالت ممکن نام برده اند، پس از هیلاری کلینتون سندرز در گزینه دومین فرد نامطلوب جمهوری خواهان قرار گرفته است.

در میان دموکرات آن چنان که از نظرسنجی کلی برمی آید، جایگاه بدترین گزینه نامطلوب به شخص دونالد ترامپ اختصاص یافته است. به باور 82 درصد دموکرات ها انتخاب ترامپ فوق العاده نامساعد و نامطلوب محسوب می شود. جدول پاسخ دموکرات ها به سوال موسسه پیو نیز در زیر آورده شده است.

منبع:فرهنگ

وی افزود: کبد انسان از آلودگی هوا مصون نیست و مطالعاتی که پیش از این انجام شده و یا در حال حاضر انجام است حکایت از تاثیر آلودگی هوا بر کبد دارد.

این جراح کبد با بیان اینکه ذرات معلق به ویژه با اندازه‌های کمتر از 2.5 میکرون وارد سیستم‌های مختلف بدن شده و به آن آسیب می‌رساند، اظهارداشت: در نمونه‌های حیوانی و آزمایشگاهی مشخص شده که ذرات معلق ناشی از دود بنزین و گازوئیل خودروها در کوتاه مدت و بلند مدت می‌تواند سبب بروز آسیب به کبد شود.

ابراهیمی بیان داشت: ایجاد کبد چرب غیرالکلی و التهاب مزمن کبد از جمله عوارض تاثیر آلودگی هوا بر کبد بوده که این مشکلات باعث ایجاد بافت سفت غیر عملکردی به نام فیبرز در کبد می‌شود که این موضوع نارسایی کبدی و سرطان را برای افراد به همراه دارد. بنابراین افراد در کلان‌شهرهای آلوده همچون تهران بیشتر در معرض این مسائل هستند.

عضو هیأت اجرایی دانشگاه علوم پزشکی تهران ادامه داد: البته مطالعات حکایت از تأثیر مستقیم آلودگی هوا در ایجاد سرطان کبد نداشته ولی آسیب‌های کبدی ناشی از این معضل سبب اختلال در عملکرد کبد، افزایش آنزیم‌های کبدی، ایجاد بافت فیبرز و التهاب کبد می‌شود که این مسائل به نحوی احتمال ابتلا به سرطان کبد را بیشتر می‌کند.

به گفته وی آسیب‌های کبدی ایجاد شده به دلیل آلودگی هوا می‌تواند به صورت جداگانه عوارض قلبی عروقی را افزایش دهد البته این موضوع مبحث جدیدی بوده و نیاز به مطالعات بیشتر دارد ولی به طور کلی افرادی که در معرض آلودگی هوا هستند بیشتر احتمال ابتلا به بیماری‌های کبدی در آنها وجود دارد.

ابراهیمی خاطرنشان کرد: به همه افراد توصیه می‌کنیم در موارد غیر ضروری هنگامی‌‍‌که هوا آلوده است از منزل خارج نشده تا در معرض بیماری‌های مختلف ناشی از آلودگی قرار نگیرند.

این جراح کبد در پایان تاکید کرد: کودکان و سالمندان نسبت به سایر افراد حساس‌تر بوده و آلودگی هوا بیشتر سبب بروز بیماری در آنها می‌شود.

ما ایرانی‌ها عادت داریم یا از این سوی بام می‌افتیم یا از آن سو. آن زمان که تیم امید نیازمند نوشدارو بود به بهانه حمایت از تیم مدیریتی و کادر فنی یا رفاقت مهر بر لب زدیم و حال که دیگر هیچ عکس‌العمل افراطی ما را به دوحه بازنمی‌گرداند، باز هم همان حرف‌های تکراری و طی همان راهی که هرگز ما را به مقصد نمی‌رساند، در حال طی شدن است.

سوال این است، اکنون انتقادها از محمد خاکپور، محمد مایلی‌کهن، حبیب کاشانی و سایر اعضای کادر فنی و مدیریتی تیم امید چه دردی را از غمنامه امیدها در دوحه درمان می‌کند؟ آن زمان که لازم بود و عد‌ه‌ای فریاد می‌زدند که خاکپور و کادر فنی‌اش تجربه لازم و کافی را برای هدایت این تیم ندارد چرا مثلث سئول‌نشین‌ (فدراسیون فوتبال،‌ کمیته المپیک و وزارت ورزش) به این روزها فکر نکرد؟

این چه سنت ناروایی است که باید به بهانه حمایت از تیم‌ها آن زمان که ضعف‌ها را می‌بینیم و به آشکار لمس‌شان می‌کنیم پنبه در گوش بگذاریم و نقاب به چشم بزنیم تا مبادا تیم را به حاشیه برانیم و تمرکزش را کم کنیم یا مبادا با برچسب ناروایی به انتقاد کورکورانه متهم شویم و به حضور در جبهه مخالف معروف شویم. آن هم درباره تیمی که در حضور برخی از اعضای کادرش، در بطن حاشیه دست و پا می‌زد.

ای کاش به یک سال قبل بازگردیم و همین فشاری که در ساعات گذشته بر تیم امید و کادرش وارد شده را آن زمان ایجاد می‌کردیم. کاش یاد بگیریم که باید قبل از مرگ برای زنده ماندن تلاش کنیم نه اینکه پس از مردن شیون کنیم و زجه بزنیم، این مرثیه، شیون‌ها و مصیبت‌ خواندن‌ها هیچ جسم بی‌جانی را حیات دوباره نمی‌بخشد.

از دیشب آغاز کنیم و تا چهار سال دیگر به کادر مدیریتی و فنی تیم امید بتازیم، سوال این است آیا به المپیک می‌رویم؟ آیا هواپیمای تیم دوباره به دوحه بازمی‌گردد؟ آیا این نسل یک دوره دیگر برای حضور در المپیک شانس پیدا می‌کنند؟

گویی ما را به نقد بعد از مرگ محکوم کرده‌اند، همان فرهنگ ستایش پس از مردن. این دو اتفاق درست شبیه هم هستند دو جاده که به یک خانه می‌رسند. تا دیروز که بهزادی و احدی در بستر بیماری بودند، دوستان مسئول و مدعی که سنگ به سینه می‌زنند، کجا بودند؟ بلایی که بر سر فوتبال ایران و این روزهای تیم امید هم آمده دقیقا مشابه همان فرهنگی است که در ستایش مردگان داریم.

ضعف فوتبال ایران به ساختار بازمی‌گردد؛ ساختاری که سازندگانش از دیشب باز هم همچون کبک سر در برف فرو خواهند برد و دقایق نزدیک به انتخابی المپیک 2020 توکیو هشیار خواهند شد. کمای فوتبال ایران مربوط به المپیک و جام جهانی نیست، ما سال‌هاست که با عدم مدیریت صحیح تصمیم گیرندگان محکوم به شکست شده‌ایم.

لبخندهای ملیح آقای کفاشیان به روزهای تلخ، برون سپاری تیم امید و واگذاری صفر تا صد کار با شخصی بیرون از بدنه فدراسیون، چالش میان رییس فدراسیون و خاکپور به عنوان سرمربی تیم امید، و عدم نظارت پیوسته وزارتخانه و عدم پیگیری کمیته ملی المپیک همه بخشی از درد‌هایی است که درمانش در هیاهیوی فریاد‌های پس از حذف گم شده است.

آیا فدراسیون فوتبال به وظیفه‌اش در قبال تیم امید درست عمل کرده است؟ آیا ساختار فوتبال ایران 40 سال پس از اولین ناکامی و عدم صعود به المپیک آسیب‌شناسی شده است؟ آیا فدراسیون فوتبال درد این همه ناکامی را درک کرده و برنامه‌ای برای جبران نزدیک به نیم قرن افول فوتبال امید که ریشه تیم بزرگسالان است، دارد؟

آیا کمیته ملی المپیک که حامی کسب سهمیه المپیک است به وظیفه‌اش در قبال کسب سهمیه فوتبال به خوبی عمل کرده است؟ و آیا وزارت ورزش به نظارت هدفمندش برای رفع مشکلات تیم امید به خوبی عمل کرده است؟

تحریم المپیک از سوی بیگانگان برای فوتبال ایران اعمال نشده بلکه این عمل مدیران ما بوده که تحریم المپیک را بر فوتبال ایران تحمیل کرده‌ است.

چه کفاشیان و مدیریت خندانش، چه دادگان و غضب‌هایش، چه فراهانی و مدیریت برنامه محورش و چه مصطفوی و سایر آقایان با مدیریت ناصحیح در فوتبال ایران، آیا تاکنون توپ زدن زیر حلقه‌های پنج گانه را برای ما به واقعیت تبدیل کرده‌اند؟

واقعیت این است که این بار نیز موج انتقاد از تیم امید و مسئولانش یک هفته‌ای بیش جریان نخواهد داشت، پس از آن باز هم همه باهم به خواب اصحاب کهفی فرو خواهیم رفت تا خود را برای دست و پا زدن برای صعود به المپیک 2020 آماده کنیم.

فوتبال پایه ایران حتی اگر نیازمند پیامبری برای هدایت و خروج از تاریکی بود باید در 40 سالگی تولدش را جشن می‌گرفت اما گویا تا امتی خود نخواهد، هرگز به راه راست هدایت نخواهد شد. این واقعیت تلخ فوتبال ایران است.

در روز ولادت حضرت امام حسن عسگری (ع) اختلاف است که آیا روز چهارم ماه ربیع‌الثانی بوده، یا روز هشتم یا روز دهم؟به هر حال ایام ولادت امام حسن عسکری (ع) است چند جمله هم به عنوان موعظه از آن حضرت می‌شنویم:

«أَعْبَدُ النَّاسِ مَنْ أَقَامَ الْفَرَائِضَ»؛

«عابدترین مردم کسی است که واجبات را انجام دهد [فرضاً به مستحبات نرسد،‌ اشکالی ندارد]».

گاهی بعضی از جوانان پاک طینت می‌آیند و می‌پرسند: ما کدام یک از مستحبات را انجام بدهیم که به خدا تقرب بجوییم؟ عرض می‌کنیم: شما واجبات را انجام بدهید، خیلی دنبال مستحبات نباشید. اگر محصل هستید دنبال درستان باشید.

برای یک جوان محصل رسیدن به برنامه‌های درسی برای رضای خدا از عبادات بزرگ است. نماز و روزه واجب را انجام بدهید؛ اگر خمس و زکات واجب دارید، آنها را بپردازید؛ حالا اگر به مستحبات نرسیدید، اشکالی ندارد. جامعه اسلامی به شما جوانان درس‌خوان در هر رشته‌ای که هستید، نیازمند است؛ این طور نباشید که ترک واجب کرده و مستحب به جا آورده‌اید. امام عسگری (ع) می‌فرماید:

«اَزْهَدُ النَّاسِ مَنْ تَرَکَ الْحَرَامَ»؛

«زاهدترین مردم کسی است که محرمات را ترک کند».

نه اینکه به بهانه زهد، ترک زندگی عادی کرده و به وضع خوراک و پوشاک خود نرسد و قوای بدنی خود را تضعیف کرده و احیاناً به بیماری‌های عصبی یا روانی مبتلا گردد! نگفتند که غذای خوب نخورید، لباس خوب نپوشید و تفریح و تفرج نداشته باشید و عبوسا قمطریراً از همه چیز و از همه کس دوری گزینید. نه؛ محرمات را ترک کنید. از راه حرام‌خانه درست نکنید؛ از طریق حرام مرکب تهیه نکنید؛ سفره خود را به حرام آلوده ننمایید؛ کسب و کارتان را حلال کنید؛ آنگاه نوش‌جانتان. غذای خوب هم بخورید؛ لباس خوب هم بپوشید؛ مسکن و مرکب خوب هم داشته باشید:

«قُلْ مَنْ حَرَّمَ زِینَةَ اللَّهِ الَّتِی أَخْرَجَ لِعِبَادِهِ وَالطَّیِّبَاتِ مِنَ الرِّزْقِ»؛

«بگو: چه کسی حرام کرده آن چه از رزق‌های پاکیزه و زینت‌های حلال دنیا را که خدا برای بندگانش آفریده است».

«اشد الناس اجتهادا من ترک الذنوب»؛

«کوشاترین مردم کسی است که گناهان را از هر قبیل که هست، ترک کند [در زندگی فردی، خانوادگی و اجتماعی]».

آثار وحشتناک حرام‌خواری!

خلاصه! حرام‌خواری و حرام‌کاری سبب دوری از خدا و محرومیت از سعادت ابدی است.

این جمله نیز از حضرت امام حسن عسکری (ع) است:

«لا یشغلک رزق مضمون عن عمل مفروض»؛

«به دست آوردن روزی، شما را وادار نکند که واجب را ترک کنید و به حرام آلوده شوید [تأمین رزق شما به عهده خداست، اما تأمین آخرت به عهده خود شماست].»

رزق شما را خدا به عهده گرفته، این قدر خود را به آب و آتش نزنید.

«وَمَا مِن دَابَّةٍ فِی الْأَرْضِ إِلَّا عَلَى اللَّهِ رِزْقُهَا»؛

«هر جنبنده‌ای روزی‌اش را خدا به عهده گرفته است».

از شما حرکتی موافق با طبع و شرع خواسته و آنگاه رساندن رزق مقدر شما را ضامن شده و فرموده است:

«وَ فِی السَّمَاءِ رِزْقُکُمْ وَ مَا تُوعَدُونَ. ثُمَّ قُلْتَ فَوَ رَبِّ السَّمَاءِ وَ الْأَرْضِ إِنَّهُ لَحَقٌّ مِثْلَ مَا أَنَّکُمْ تَنْطِقُونَ».

ولی یاللاسف که حرص دنیاطلبی آن چنان ما را گرفته که اصلاً به یاد آخرت نمی‌افتیم! ما اصالت را به دنیا داده‌ایم و به همین دلیل است که به شک و ریب افتاده و می‌گوییم: اگر کفار ملعونند، پس چرا اینقدر منتغمند و غرق در رفاهند؟! این حالت شک و تردید برای همین است که ما برای دنیا اصالت و ارزش قائل هستیم و آخرت را به حساب نمی‌آوریم! نقمت را نعمت می‌دانیم و عذاب را لذت می‌شماریم! اگر حیات ابدی آخرت را می‌شناختیم و به آن معتقد بودیم، می‌فهمیدیم که اصلاً زندگی غرق در رفاه کافران، نعمت نیست و قابل حسرت بردن به آن نیست.

من که مؤمن هستم باید دنیای خودم را در مسیر آخرت قرار بدهم و مطمئن باشم که هم دنیایم تأمین می‌شود و هم آخرتم.

منبع:فارس

سطح روابط تجاری ایران و چین درحال حاضر در سطح بالایی قرار دارد به طوریکه چین بزرگترین واردکننده نفت و کالاهای غیر نفتی و در عین حال بزرگترین صادرکننده به ایران به شمار می‌رود. با اینحال برخی حلقه‌های مفقوده در تجارت دوکشور مانند نبود یک پیمان پولی دوجانبه که امکان تجارت با پول‌های محلی را برای بازرگانان فراهم کند، وجود دارد. گرچه کشور چین تاکنون با بیش از ۳۷ کشور جهان پیمان پولی دوجانبه امضاء کرده که نشان از تمایل این کشور به حذف دلار و یورو از عرصه تجارت خارجی این کشور دارد، ولی انفعال مسئولین جمهوری اسلامی باعث شده ایران در این زمینه دستاوردی نداشته باشد.

مسئله‌ی دیگری که می‌تواند در سفر رئیس جمهور چین به ایران مورد توجه قرار بگیرد، سرمایه‌گذاری خارجی چین در ایران است. کشور چین به دلیل سطح بالای صادرات خود در سال‌های اخیر، دارایی‌های خارجی فراوانی کسب کرده‌است و درحال حاضر بیشترین ذخایر ارزی جهان را دارد. از زمان روی کار آمدن «شی جین پینگ» در اوایل سال ۲۰۱۳، این کشور رویکرد خود را در زمینه استفاده از دارایی‌های خارجی خود تغییر داده و قصد دارد خود را به عنوان یک مهره اثرگذار در تحولات بین‌المللی، سرمایه‌گذاری خود را در کشورهای مختلف جهان انجام بالا ببرد.

در همین راستا در دو سال اخیر کشور چین طرح‌های بسیاری را در کشورهای مختلفی چون پاکستان، سریلانکا، برزیل، روسیه، بلاروس و تعداد زیادی از دیگر کشورهای آسیایی، آفریقایی، اروپایی و آمریکایی آغاز کرده است که بخش عمده‌ای از منابع مالی مورد نیاز این پروژه‌ها از ذخایر ارزی دولت چین تأمین خواهد شد. همچنین پروژه جاده ابریشم جدید که علاوه بر مسیر زمینی، یک مسیر دریایی نیز برای آن در نظر گرفته شده، برای همین منظور طراحی شده است.

سرمایه‌گذاری‌های چین در این کشورها بدون آنکه این کشورها منابعی را در کشور چین سپرده‌گذاری کرده باشند و یا تضمینی به دولت چین داده باشند، صورت گرفته است. درحالیکه ایران علاوه بر اینکه منابع ارزی فراوانی در چین دارد، می‌تواند نفت خود را به عنوان تضمین سرمایه‌گذاری‌های چین در ایران در نظر بگیرد.

اقتصاد چین نیز در حال حاضر روزهای بدی را پشت سر می‌گذارد به طوریکه صادرات این کشور با رکود مواجه شده است. به همین دلیل برقراری پیمان پولی دوجانبه با ایران و همچنین انجام چندین پروژه سرمایه‌گذاری توسط چین در ایران می‌تواند مشکلات این کشور را نیز تا حدودی مرتفع نماید.

بنابراین حضور رئیس جمهور چین در ایران یک فرصت بزرگ برای مسئولین جمهوری اسلامی است تا علاوه بر رفع موانع تجاری با بزرگترین شریک اقتصادی ایران از طریق انعقاد پیمان پولی دوجانبه، از ذخایر ارزی بزرگ چین برای توسعه و ایجاد اشتغال در کشور استفاده کنند.