به عبارت دیگر نباید این انتظار را داشته باشیم که تضمینی برای رشد اقتصادی آن کشور در اختیار ما گذارد.

تجارت شرط کافی برای رشد اقتصادی است.

درصورتی‌که کشور دارای نهادهای ضعیفی باشد ما نباید انتظار بیش‌از حدی از تجارت جهانی داشته باشیم.

برای مثال در کشوری با حقوق مالکیت ناامن و مالیات بیش‌ازحد بالا هیچ مقداری از تجارت بین‌المللی نمی‌تواند باعث شود تا اقتصاد آن کشور به‌اندازه کافی رشد یابد و مردم خود را از فقر نجات بخشد.

او در تحلیل تغییر وضعیت اقتصاد ایران در صورت پیوستن به سازمان تجارت جهانی گفت: شاید بتوانیم پیوستن ایران را به سازمان تجارت جهانی یک شانس برای توسعه اقتصادی آن بدانیم، اما نباید فراموش کنیم که تجارت آزاد برای رشد کافی نیست و تنها می‌تواند به‌عنوان عاملی آن را یاری کند.

تجارت آزاد یک عنصر مهم در ترکیبی از سیاست‌های لازم برای رشد اقتصادی است.

نویسنده «کتاب جهانی‌سازی» در پاسخ به این سؤال که آیا بزرگ‌تر شدن غیرمنطقی بخش مالی نسبت به بخش واقعی اقتصاد، عامل اصلی بحران‌های مالی اخیر است، تصریح کرد: هرچند این بزرگ‌ترشدن غیرمنطقی را می‌توان یکی از علل دانست اما گمان نمی‌کنم که دلیل اصلی باشد.

به نظر من، یکی از علل عمده بحران‌های مالی اخیر، درواقع سوداگری و سفته‌بازی بیش‌ از حد بود.

وی در توضیح دلایل سوداگری‌های مالی افزود: دلیل اول را می‌توان رشد بیش‌ازحد عرضه پول از سوی ایالات‌متحده در بین سال‌های 2001 تا 2006 دانست.

دلیل دوم هم از آنجایی ناشی می‌شود که دولت به‌صورت صریح و ضمنی از مؤسسات مالی زیادی برای محافظت در برابر زیان‌ها و خسارت‌های مالی حمایت کرد.

تضمیناتی که باعث شد تا مؤسسات مالی به‌صورت خطرناکی در موقعیت‌های ریسکی قرار بگیرند.

درصورتی‌که اگر این مؤسسات از این‌ دست حمایت‌ها برخوردار نمی‌شدند به‌هیچ‌وجه وارد این موقعیت‌های پیچیده نمی‌شدند.

استاد تجارت جهانی دانشگاه جورج میسون، با اشاره به رویکرد سازمان تجارت جهانی در برابر کشورهای درحال‌توسعه، ادامه داد: هرچند نمی‌توان به‌صورت خیلی متخصصانه این رویکرد را بررسی کرد، به‌خصوص در مقایسه با توضیحاتی که درباره سازمان تجارت جهانی عنوان شد؛ اما این سازمان دارای قدرت کافی است تا بتواند موانع تجاری را در سراسر دنیا از میان بردارد البته نباید توضیحات قبلی را نادیده گرفت.

به عبارت دیگر نباید این انتظار را داشته باشیم که تضمینی برای رشد اقتصادی آن کشور در اختیار ما گذارد.

تجارت شرط کافی برای رشد اقتصادی است.

درصورتی‌که کشور دارای نهادهای ضعیفی باشد ما نباید انتظار بیش‌از حدی از تجارت جهانی داشته باشیم.

برای مثال در کشوری با حقوق مالکیت ناامن و مالیات بیش‌ازحد بالا هیچ مقداری از تجارت بین‌المللی نمی‌تواند باعث شود تا اقتصاد آن کشور به‌اندازه کافی رشد یابد و مردم خود را از فقر نجات بخشد.

او در تحلیل تغییر وضعیت اقتصاد ایران در صورت پیوستن به سازمان تجارت جهانی گفت: شاید بتوانیم پیوستن ایران را به سازمان تجارت جهانی یک شانس برای توسعه اقتصادی آن بدانیم، اما نباید فراموش کنیم که تجارت آزاد برای رشد کافی نیست و تنها می‌تواند به‌عنوان عاملی آن را یاری کند.

تجارت آزاد یک عنصر مهم در ترکیبی از سیاست‌های لازم برای رشد اقتصادی است.

نویسنده «کتاب جهانی‌سازی» در پاسخ به این سؤال که آیا بزرگ‌تر شدن غیرمنطقی بخش مالی نسبت به بخش واقعی اقتصاد، عامل اصلی بحران‌های مالی اخیر است، تصریح کرد: هرچند این بزرگ‌ترشدن غیرمنطقی را می‌توان یکی از علل دانست اما گمان نمی‌کنم که دلیل اصلی باشد.

به نظر من، یکی از علل عمده بحران‌های مالی اخیر، درواقع سوداگری و سفته‌بازی بیش‌ از حد بود.

وی در توضیح دلایل سوداگری‌های مالی افزود: دلیل اول را می‌توان رشد بیش‌ازحد عرضه پول از سوی ایالات‌متحده در بین سال‌های 2001 تا 2006 دانست.

دلیل دوم هم از آنجایی ناشی می‌شود که دولت به‌صورت صریح و ضمنی از مؤسسات مالی زیادی برای محافظت در برابر زیان‌ها و خسارت‌های مالی حمایت کرد.

تضمیناتی که باعث شد تا مؤسسات مالی به‌صورت خطرناکی در موقعیت‌های ریسکی قرار بگیرند.

درصورتی‌که اگر این مؤسسات از این‌ دست حمایت‌ها برخوردار نمی‌شدند به‌هیچ‌وجه وارد این موقعیت‌های پیچیده نمی‌شدند.

استاد تجارت جهانی دانشگاه جورج میسون، با اشاره به رویکرد سازمان تجارت جهانی در برابر کشورهای درحال‌توسعه، ادامه داد: هرچند نمی‌توان به‌صورت خیلی متخصصانه این رویکرد را بررسی کرد، به‌خصوص در مقایسه با توضیحاتی که درباره سازمان تجارت جهانی عنوان شد؛ اما این سازمان دارای قدرت کافی است تا بتواند موانع تجاری را در سراسر دنیا از میان بردارد البته نباید توضیحات قبلی را نادیده گرفت.